9 filmmakers op visite in Het Bos, Antwerpen

De Imagerie schotelt filmliefhebbers negen dagen na elkaar een avondvullend programma voor in Het Bos, een culturele ontmoetingsplaats in het centrum van Antwerpen. Filmmakers komen op visite en brengen zelf een of meer films mee die hen inspireren. Resultaat: een schitterend gevarieerde en originele filmverzameling, waarvan sommige werken nooit eerder op het grote scherm werden vertoond. Verwacht je aan nieuwe manieren van vertellen, tonen en (wat de kijker betreft) zien.

Op visite komen 9 artiesten, die hun werk vergezellen met uitleg en aanvullende inspiratiebronnen. Door iedere filmmaker zelf de screenings te laten invullen, kwam een divers programma tot stand. Inhoud, vorm en lengte verschillen erg, met films van 3 of 8 minuten, maar ook de lange documentaires Inside the Distance (Elias Grootaers), Añoranza (Flo Famme), Ruins (Jesse Lerner) en slotfilm I Am Not Your Negro (Raoul Peck). Voor wie op voorhand meer wil weten over de filmkeuzes, schreven de artiesten alvast korte toelichtingen, te lezen op hetbos.be.

Vrijdag 11.8 Het programma vertrekt met Sept. - Oct. 2015, Cizre (2015, 14’) van belit sağ, een verbeelding van het door de Syrische oorlog getroffen stadje Cizre (Zuid-Oost-Turkije). Belit sağ was zelf betrokken bij het Turkse verzet en kiest als aanvulling van haar werk een compilatie aan fragmenten van activistengroep Seyri Sodak, momenteel actief in Ankara. Een greep uit sağs werk is gratis te bekijken op Vimeo.

Zaterdag 12.8 Verwacht experiment en poëzie in de kortfilm An Attempt (2017, 7’) van de Antwerpenaar Maxim Hectors. Inspiratiebronnen voor An Attempt waren de verrassende vertelstandpunten en de visuele codes uit de films Lasso van Salla Tÿkka, A Letter to Uncle Boonmee van Apichatpong Weerasethakul en Hyperlinks or It Didn't Happen van Cécile B. Evans. Het Bos: "An Attempt is een melancholische mijmering over de onmogelijkheid de ander in haar of zijn volledigheid waar te nemen."

Zondag 13.8 Fanny Zaman maakt vooral installatiekunst met videobeelden, maar ook kortfilms. In Conseil d'État (2016, 8’) brengt ze geluidsfragmenten over de golf van aanslagen in de jaren 80 (door ETA, CCC, de Bende van Nijvel, etc.) aan op beelden van het optimistische gebeuren van Expo 58. Een dissonante combinatie, met andere woorden, die nooit eerder werd vertoond. Zamans werk wordt gevolgd door haar keuzes A Deusa Branca van Alfeu França, The Head van Deimantas Narkevičius en van Ola Lanko. Vooral van die laatste is de invloed op Conseil d'État duidelijk: ook hier wordt een andere klankband gemonteerd op reclamebeelden uit de jaren 50 tot 80, met een eerder komisch bevreemdend effect.

Maandag 14.8 Begin dit jaar werkte Elias Grootaers, filmmaker en mede-oprichter van Sabzian (online platform voor filmreflectie), een film af die kadert in zijn doctoraatproject aan KASK. Inside the Distance (2017, 101’) is een documentaire over Giorgi Shakhsuvarian, een naar België uitgeweken bokscoach van Armeense afkomst. De film speelde eerder in de Bright Future-sectie (die zoals de naam het zegt focust op jong talent) op het Internationaal Filmfestival van Rotterdam, als slotfilm van het Gentse festival Courtisane en enkele keren in Sphinx Gent. Naar aanleiding daarvan schreef Filmmagie: "Inside the Distance schaduwbokst een persoonlijk portret in elkaar als een spel van schijn en zijn, van toenadering en afstand." Om zijn film te begeleiden koos Grootaers voor La natation par Jean Taris, champion de France (1931, 9’) van Jean Vigo. "Jean Vigo (...) deed me ontdekken dat ernstig sociaal engagement en formele complexiteit (of speels vormbewustzijn) niet haaks staan op elkaar", aldus Elias Grootaers.

Dinsdag 15.8 Elias Heuninck brengt twee van zijn werken mee: Lightkeeping (2015, 11’) en I’ll Be Late for Dinner (2015, 12’). De eerste werd gefilmd met een zelfontworpen digitale camera, de tweede is een montage van technische beelden, vastgelegd door een satelliet rond Saturnus. Heuninck speelt graag met de verschillende doeleinden van filmopnames, en kiest er in dat kader voor om wetenschappelijke studies te verwerken tot een filmscreening voor een ander publiek. Daarnaast verzorgt hij een lezing over de rol van de filmcamera, waarbij hij het werk van mediakunstenaar John F. Simon Jr. betrekt.

Woensdag 16.8 Añoranza (2016, 69’) van Flo Flamme kreeg afgelopen mei een bioscooprelease via Docpoppies en werd besproken in Filmmagie. Voor deze documentaire filmde Flo Flamme tijdens twee jaar drie Cubaanse mannen op leeftijd. Ze laat hen aan het woord over leed, liefde, verleden en dromen over de toekomst. Bjorn Gabriels schreef in Filmmagie mei-juni 2017: "Flamme komt heel dicht bij haar personages, en is zich tegelijk bewust van de buitenstaanderrol die ze als jonge Belgische én als filmmaker vervult. (...) Añoranza laat zich niet vangen aan valse nostalgie, ook niet in de prachtige 16mmfotografie."

Donderdag 17.8 In het werk van Christine Stulhberger en haar inspiratiebronnen keren de personages of de filmmakers terug naar hun roots. Voor Malapascua (2016, 26’), haar masterproject aan de KASK, trok ze naar het gelijknamige eiland in de Filipijnen, waar haar moeder opgroeide. Daar volgde ze enkele sterke vrouwen om via haar camera in aanraking te komen met een cultuur die haar nog volkomen vreemd was. In Làk-kat (2004, 9’, regie door Anri Sala) oefenen twee Senegalese jongeren de inheemse taal op een ritmische, meeslepende manier. In Oumoun (2017, 14’) spreken de broers Fairuz en El Moïz Ghammam, tevens de documentairemakers, met hun Tunesische grootmoeder zonder de taal te beheersen. 

Vrijdag 18.8 Ook door de twee werken die Andrés Padilla Domene (Vimeo) meebrengt loopt een duidelijke lijn naar zijn roots: zijn eigen werk Ciudad Maya (2016, 24’) verkent wat er overblijft van de oude Mayacultuur in het hedendaagse Mexico. En dat is letterlijk te nemen: een groep jongeren gaat in een ruïne op zoek naar archeologische schatten. Ciudad Maya is geen documentaire in de strikte zin van het woord, maar een verrassende cross-over tussen documentaire en science-fiction. Wie niet zo van verrassingen houdt, kan de trailer bekijken alvorens naar Het Bos te trekken. Op Ciudad Maya volgt Ruins (78’, 1999, Jesse Lerner - schrijver van The Maya of Modernism en The Mexperimental Cinema), gekozen door Andrés Padilla Domene "omdat het verwikkelingen van fictieve verhaallijnen rond het Meso-Amerikaanse verleden afbeeldt. De film behandelt archiefmateriaal, animaties en fake documentaire als gelijken." 

Zaterdag 19.8 Het slot van het Visite-programma is een tandem over collectief bewustzijn en mediamanipulatie. Dat de keuze van Portugees Miguel Peres Dos Santos viel voor I Am Not Your Negro van Raoul Peck (coverstory Filmmagie mei-juni 2017) is niet verbazingwekkend. Ook zijn eigen film Voices (2015, 18’) gaat namelijk over de constructie van "de ander". In Peres Dos Santos' film vallen Nederlandse migranten onder dit stigma, bij Raoul Peck is het de Afro-Amerikaanse gemeenschap. De documentaire van Peck werd enorm gelauwerd door publiek en pers. Filmmagie schreef bij de release van de film het volgende: "Woede, medelijden en schaamte, ze maken allemaal deel uit van I AM NOT YOUR NEGRO, dat die gevoelens te boven wil komen door een grondige zelfanalyse, historisch en hedendaags, als opmaat tot de toekomst." De volledige recensie werd ook online gedeeld. 

De films beginnen telkens om 20u30 en tickets kosten 5 euro (hier te koop). Voor 25 euro kan je alle films bekijken. Voor wie honger heeft naar meer dan films alleen, voorziet Otark zelfgemaakte pizza's.

We mogen vijf duotickets weggeven voor een film naar keuze. Stuur een mailtje naar info@filmmagie.be met welke film jij het liefst zou zien om kans te maken.

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS