Adieu Karen Black

De Amerikaanse actrice Karen Black (°1939 of °1942 – 2013) is niet meer. Haar naam staat in de filmherinnering gebeiteld voor haar opvallende rol in de instant klassieker Nashville van Robert Altman uit 1975. Tevens schreef ze de muziek voor de twee liedjes die ze er zelf in zou vertolken. Karen Black kwam via hard zwoegen op het theater en via Broadway bij de film terecht. In 1967 debuteerde ze in een van de eerste films van Frances Ford Coppola: You're a Big Boy Now.

In 1969 deed ze bijvoorbeeld mee in de ultieme road movie Easy Rider van het duo Peter Fonda & Dennis Hopper (& Jack Nicholson), dé film van eind de jaren ’60 die de filmwereld op zijn kop zette en een nieuw tijdperk inluidde. Even later zou ze deel uitmaken van de cast van de briljante karakterstudie Five Easy Pieces van Bob Rafelson (als sidekick, als lief van Nicholson). Daarin schitterde ze zozeer dat ze van de New York Film Critics prompt de Award ontving als beste vrouwelijke bijrol, gevolgd door een Golden Globe én een Oscarnominatie. Deze rollen zetten haar filmcarrière definitief op de rails. Daarna volgden onder meer nog Drive He Said (1971) van Jack Nicholson – een van de drie films die ze dat jaar zou draaien - en Family Plot (1976), de laatste film van Alfred ‘master of suspense’ Hitchcok. Ze werd trouwens knap gecast als wanhopige vrouw in drie romanadaptaties op rij: Portnoy's Complaint (naar de controversiële bestseller Philip Roth,1972), The Great Gatsby (1974) – ook goed voor een Golden Globe trouwens - en The Day of the Locust (1975) van John Schlesinger, naar de meeslepende roman van Nathanael West waarin een jonge artiest met grote ogen kijkt naar de onderste lagen van het wereldje in Hollywood, bevolkt met verslagen mensen in plaats van de obligate, voorgespiegelde glitter and glamour.

Black was overigens zowel te zien in offbeat films, onder meer het puike en zwaar onderschatte Come Back to the Five and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean, zoals Nashville ook al in een regie van Robert Altman, als in de commerciële rampenfilm Airport 1975 (uit 1974), waarin ze als stewardess Nancy Pryor met succes (hoewel...) een Boeing piloteert.

De actrice, met haar energieke acteerstijl en een verontrustende schele blik, had talent zat en staat in de filmannalen geboekt als een van de topactrices van de jaren '70. Haar hoogtepunt moet in die jaren worden gesitueerd. Nadien – de jaren '80, ' 90 en later -, ging haar carrière, met een filmografie van een honderdtal films, wat haperen.

Karen Black overleed op 8 augustus.

Geschreven door FREDDY SARTOR
 
onomatopee