Adieu Les Blank

Les Blank (1935 – 2013), de Amerikaanse filmmaker, is niet meer. In zijn bijna veertigjarige carrière als documentairemaker belichtte hij alles dat zo vanzelfsprekend was dat niemand eraan dacht er iets mee te doen. Zijn bekendste werk is BURDEN OF DREAMS, zijn verslag over het maken van Fitzcarraldo, een van de hoogtepunten uit de filmografie van Werner Herzog.

Over BURDEN OF DREAMS, THE MAKING OF FITZCARRALDO (1982) schreef Ronnie Pede in Film & Televisie (302-03): “Deze documentaire is ongeveer het beste en indrukwekkendste verslag (soms ziet het eruit als “geënsceneerd”, zo overtuigend filmt Blank) over het creatieve filmproces. De osmose tussen Les Blank en Werner Herzog kon omdat het twee stille (naar buiten toe tenminste) dromers lijken die vulkanen van energie herbergen waardoor ze allebei tot nu toe films hebben gemaakt die dichter bij de werkelijkheid van het leven staan dan het zogenaamde objectieve verslag.” Les Blank schreef daarover eveneens een bijzonder en rijkelijk geïllustreerd boek: The Genesis of Burden of Dreams.

Zelf stelde Werner Herzog in BURDEN OF DREAMS: “Wanneer ik uit het project zou vertrekken, dan zou ik een man zonder dromen zijn. Op zo’n manier wil ik niet leven.” Het uitgebreide behind the scenes-verslag over de chaotische productie in het Amazone-gebied van Herzogs ambitieuze project schetste het verhaal van een megalomane filmmaker die alsmaar dieper wegzinkt in zijn artistieke obsessie. Naar analogie met het hoofdpersonage van de film. “Mensen zoals Herzog koken soms over in het midden van een creatief proces. Het is een geschenk voor elk van ons die af en toe eens wat kleur in hun leven kunnen gebruiken”, aldus Blank anno 1995.

Wat hebben look, vrouwen met spleetjesgebit en Vette Dinsdag gemeen? Les Blank heeft over dergelijke onderwerpen ooit een documentaire gemaakt. De excentrieke Amerikaan was een buitenbeentje, liet zich door niets of niemand afschrikken.

Zijn eerste werken boden een intieme glimp op het leven van gepassioneerde muzikanten zoals Dizzy Gillespie (O "DIZZY GILLESPIE", 1965), Lightnin' Hopkins (THE BLUES ACCORDIN' TO, 1970) en Clifton Chenier (HOT PEPPER, 1973). Ook Poolse en Hawaïaanse muziek waren bij hem aan het juiste adres. De muzikale portretreeks mondde uit in documentaires over specifieke gastronomie. GARLIC IS AS GOOD AS TEN MOTHERS (over look) en YUM, YUM, YUM! (over de cajun-keuken) waren daar het resultaat van. De lookfilm werd getoond terwijl een kok lookgerechten klaarmaakte in de zaal. De ‘Aromaround’ was een feit.

Zijn recentste film, ALL IN THIS TEA, dateert uit 2007. Blank ging op pad met theespecialist David Lee Hoffman om in China het perfecte theeblaadje te zoeken. Wederom werd zijn unieke visie op de dingen des levens gelauwerd. “Een smakelijke documentaire”, kopte The New York Times.

Geschreven door TOM ROUVROIS
 
onomatopee