Brazilië, meer dan voetbal en carnaval op het IFFR

Brazilië is als (film)land ruim vertegenwoordigd op het 47ste International Film Festival Rotterdam (IFFR). Met afwijkend werk.

De grootmoeder van Tiago Melo werd in het plaatsje Nazare geboren. Na Neon Bull besloot de filmmaker dat de tijd rijp was om het dorpscarnaval in een film te vangen. De opzwepende ritmes van de Maracutamuziek vergezellen het verhaal. Vermomd als een veelkleurige percht (denk aan het harige pak van Toni Erdmann) gaat Catita vier dagen lang carnaval vieren, drinkt Azougue om in de stemming te komen en zich 'mentaal' op de bokkennacht voor te bereiden. Zijn vrouw Darlene heeft niets met dat uitbundig gedoe en hoopt – tegen beter weten in – zich te bekeren en het primitieve bijgeloof af te zweren. Meer dan een exotische evocatie van het dorpsgebeuren bij het begin van de vasten biedt AZOUGUE NAZARE dan ook een inkijk in de Braziliaanse samenleving, waar bijvoorbeeld religieuze fanatici met harde hand niet-gelovigen van hun grote gelijk willen overtuigen.

Neville D'Almeida (Lady on the Bus) is allicht de meest gecensureerde cineast van zijn land. De ‘beauty and chaos’ uit de titel van de documentaire over hem slaat op de commotie die zijn softporno destijds in Brazilië veroorzaakte. D’Almeida draaide zijn films vooral in de jaren 60 en 70, in een klimaat van vrije liefde en experimenten met coke en LSD. De documentaire roept die tijdgeest op. Wanneer actrices nu bijvoorbeeld wordt gevraagd hoe ze denken over de frontale naaktscènes van toen is hun antwoord simpel: "Er was niks verkeerd aan, we deden in de film wat toen gewoon gebeurde." Mario Abbade, verantwoordelijk voor het boeiende document NEVILLE D'ALMEIDA - CHRONICLER OF BEAUTY AND CHAOS, bracht tevens de miskende beeldenstormer mee naar Rotterdam. Hij is een oude man intussen, die nog niks van zijn vurigheid heeft verloren, zoals bleek uit de Q&A achteraf.

Zich afspelend in Bahai telt CAFE COM CANELA van Ary Rosa en Glenda Nicácio verscheidene plotlijnen. Weelde is in de hele film niet te bespeuren maar warmhartigheid des te meer. Wat de film aan cinefiele hoogstandjes mist, wordt enigszins goed gemaakt door het familiale, zoals een scène op een verjaardag, of de constante hulpvaardigheid en bijstand. CAFE COM CANELA doet meer dan enkel een goed gevoel geven: de film doet nadenken over "hoe het ook anders kan", zonder dat het veel geld hoeft te kosten. Wat te denken van … een glimlach bijvoorbeeld.

Halfweg ziet de top vijf van het publiek – let op de Vlaamse docu RABOT! – eruit als volgt:

1 THE INSULT
2 WHAT WILL PEOPLE SAY
3 THE END OF FEAR
4 RABOT
5 SAVING BRINTON

Beeld: AZOUGUE NAZARE

IFFR loopt nog tot 4 februari. Lees hier de andere verslagen van het festival:
IFFR: tien films om te zien
Opvallende Oost-Aziaten in Rotterdam

Laat je verrassen in Rotterdam

Geschreven door ALFONS ENGELEN
 
onomatopee