Camera Japan: Van horror- tot familiefilms

De Japanse cinema is al lang geen onbekend terrein meer. Hirokazu Kore-Eda won in 2018 zelfs de Gouden Palm voor zijn familiedrama 'Shoplifters', als vierde Japanse regisseur ooit. Het filmfestival Camera Japan surft mee op die golf en vertoont in Rotterdam (25 tot 29 september) en Amsterdam (3 tot 6 oktober) een selectie uit het actuele en historische Japanse filmaanbod.

Voor een onderdompeling in de Japanse cultuur moet je de volgende dagen in Rotterdam en Amsterdam zijn. Naast films staan onder andere matcha en origami workshops, een fototententoonstelling over de Japanse jeugd en een quiz over de nationale cultuur op het programma. Ook kinderen zijn welkom. Een speciaal jeugdprogramma wil de vraag beantwoorden hoe het met de Japanse jongeren gesteld is, nu de vergrijzing toeneemt en het geboortecijfer daalt.

Een van de hoogtepunten in dat jongerenprogramma is de 35 mm-vertoning van I WAS BORN BUT (1932, Yasujirō Ozu). Twee kinderen starten een hongerstaking wanneer ze ontdekken dat hun vader slechts een bediende en geen directeur is. De schooljongens zijn echter niet de enige die rebelleren, ook Ozu zelf hield zich niet aan de regels. Tegen de commerciële Hollywoodcinema in hield hij de camera laag bij de grond, doorbrak hij klassieke conventies (zoals de 180°-regel) en schakelde hij pas laat over naar de geluidscinema.

Een kleine eeuw jonger is Seiji Tanaka’s debuutfilm MELANCHOLIC (2019), bekroond op het Tokyo International Film Festival. De pas afgestudeerde Kazuhiko gaat aan de slag in een openbaar zwembad waar hij al snel ontdekt dat daar ’s nachts, onder het goedkeurend oog van zijn baas, executies plaatsvinden. Van de ene op de andere dag tuimelt hij in een wereld van afrekeningen en geheimhouding. Tanaka mixt Japanse actiecinema uit de jaren 80 en 90, coming-of-agethema’s en de typisch Japanse V-cinema.

In VISION, de recentste film van Naomi Kawase (2018), geen genreblending maar uitgepuurde stijl. Zoals we gewoon zijn van de regisseur van Moe no suzaku (1997) en Mogari No Mori (2015), baadt het verhaal in een mysterieuze – bij momenten overbelichte – sfeer. Essayist Jeanne trekt de Japanse bergen in op zoek naar ‘vision’, een geneeskrachtige plant die slechts een keer om de 997 jaar bloeit. Met Juliette Binoche in de hoofdrol zet Kawase haar eigen traditie verder van vrouwelijke, autobiografisch geïnspireerde personages.

Voor zijn dertigste verjaardag vertoont Camera Japan TETSUO: THE IRON MAN (1989), de lowbudgethorrorfilm van Shinya Tsukamoto. Een zakenman brengt een punker om die erop kickt delen van zijn lichaam te vervangen door metaal. In wat volgt verandert de moordenaar langzaam maar zeker in een metalen cyborg, naar het voorbeeld van de punker. De muziek van Chu Ishikawa, inclusief – hoe kan het ook anders – metalen percussie, maakt de film tot een echte horrorklassieker.

Meer info

Beeld: I Was Born But

Geschreven door HANNE SCHELSTRAETE