Cannes: Un Certain Regard

L'étage du dessous
Na Boogie en Mardi après Noël keert de Roemeense cineast Radu Muntean terug naar de Croisette met de psychologische thriller UN ETAJ MAI JOS. Echt veel gebeurt er niet want de film moet het vooral hebben van een goed geobserveerde psychologische karaktertekening. Een brave familievader met een hond en een eentonige job in de autoregistratie sector is toevallig getuige van een hevige burenruzie op de benedenverdieping. Wanneer de buurvrouw plots overlijdt, twijfelt hij of de politie moet geïnformeerd worden. Gaat hij zijn verantwoordelijkheid opnemen of alles maar laten verder lopen, zoals in zijn louche werkomgeving? Heeft hij zelf een verhouding gehad met de buurvrouw? De sterkte van de film ligt in het feit dat je als toeschouwer allerlei hypotheses maakt over het waarom en de personages verrassende gedragingen aan de dag leggen.

Rams
Heel wat cineasten op het festival, o.m. Andrew Cividino en Ida Panahendeh, verwijzen expliciet naar hun eigen levensgeschiedenis, heimat, geboorteplaats, jeugd en kindertijd. De IJslandse cineast Grimur Hakonarson is zelf afkomstig uit een boerenfamilie en wil met RAMS (foto) aan het boerenleven herinneren in de afgelegen IJslandse valleien. De film vertelt het verhaal van twee broers, Kiddi en Gummi, beide schapenhouders van geboorte. Ze wonen op een boogscheut van mekaar in de afgelegen vallei met elk hun boerderij, elk hun rammen en elk hun eigenzinnig afgezonderd leven in het teken van hun IJslander schapenras. Al 40 jaar wisselen ze geen woord met mekaar. Het testament van hun vader zaliger heeft zowel de emotionele als materiële kloof tussen de broers verzegeld. Het is hun gedienstige herdershond die optreedt als boodschapper van hun povere communicatie. Kaïn en Abel zijn niet ver weg. Loopt dit af zoals de rivaliserende broers in dit Bijbelse verhaal of herstelt de broederliefde zich?

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE & ELENI PASCHALIDIS