Cannes 2017: Dubbelzinnige Ozon

Met zijn erotisch geladen tweelingthriller L’AMANT DOUBLE heeft François Ozon op het nippertje Brian De Palma de hoofdcompetitie in gesmokkeld.

Aan het begin – ‘opening’ is in dit geval het geschikte woord – van L’AMANT DOUBLE maakt de Franse filmmaker François Ozon duidelijk dat hij een heel andere sfeer heeft opgezocht dan in zijn historische liefdesdrama Frantz. Met Jeune et jolie-actrice Marine Vacth en Belg Jérémie Renier in de hoofdrollen knoopt hij opnieuw aan bij de seksueel expliciete drama’s die hem nu al voor de derde keer naar de hoofdcompetitie van Cannes brengen (naast Jeune et jolie en L’AMANT DOUBLE ook Swimming Pool).

Wie Brian De Palma zegt, hoort ook de naam van master of suspense Alfred Hitchcock weerklinken. Met duizelingwekkende, aan Vertigo herinnerende trappen – die overigens al te vaak terugkeren in recente films, ook in Cannes – en spiegels, heel veel spiegels, put Ozon uit bekende visuele motieven om gestalte te geven aan een dubbelzinnig spel met seksuele macht.

Via opzichtige shockeffecten belandt Ozon, net als in Jeune et jolie, bij een in se conservatieve vertelling waar onder de fysiek vrijpostige beelden een behoudsgezinde moraal schuilt die seks verbindt met schuld, en die de verantwoordelijkheden van dader en slachtoffer omgooit. Een jaar geleden lanceerde Paul Verhoeven op Cannes zijn complexe wraak- en verkrachtingsverhaal Elle. Ozon flirt met soortgelijke thema’s, maar lijkt te weigeren de controle af te staan aan zijn vrouwelijke hoofdpersonage. 

Geschreven door BJORN GABRIELS