Cannes 2019: Parasite of de strijd van de kelderklasse

Vorig jaar won een Japanse film over een gezin winkeldieven de Gouden Palm. Dit jaar vuurt de Zuid-Koreaanse satiricus Bong Joon Ho een familie ‘con artists’ op ons af in de hoofdcompetitie.

Hoewel ze een startpunt én een maatschappelijke analyse delen, verschillen Shoplifters van Hirokazu Kore-eda en PARASITE van Bong Joon Ho (Snowpiercer, Okja) radicaal van toon. De ene een sociaal-realistisch drama, de andere een sardonische satire, vertrekken ze allebei bij een gezin geplaagd door armoede dat de grenzen overschrijdt van wat wettelijk is toegelaten. Er zitten barsten in het gezin als hoeksteen van de maatschappij, vooral dan omdat die samenleving ‘samen leven’ aanzienlijk bemoeilijkt.

Met een precies gevoel voor setting combineert Bong Joon Ho de boven- en onderlaag van de Zuid-Koreaanse maatschappij. Een gezin dat in hun kelderwoning ‘parasiteert’ op de wifi uit de buurt en pizzadozen vouwt tegen een hongerloon, infiltreert stap voor stap een rijke familie. Zodra hun zoon met een vals universiteitsdiploma de ommuurde tuin binnenstapt, bevindt hij zich in een andere wereld dan het souterrain waar dronken passanten regelmatig voor het raam urineren. We zien een modernistisch huis waarin – Tati’s Mon oncle duwt op de deurbel – gadgets de luxueuze ridiculiteit niet kunnen verdoezelen. Minimalistische architectuur kan enkel als je maximaal verdient. Aan plannen heeft de arme familie geen gebrek. Hun zwendel komt echter als een boemerang in hun gezicht.

Bong Joon Ho houdt het tempo hoog en schudt probleemloos enkele twists uit zijn mouw. De ene na de andere verhaalwending geeft metaforisch gestalte aan de klassenstrijd, die in PARASITE minder spectaculair vormgegeven is dan in Snowpiercer, maar toch uitbarst in een knotsgekke actiescène waarin alsnog bloed vloeit. Zelden schakelt een regisseur met zo’n stilistische precisie tussen humor en actie, met ditmaal aanzienlijk minder sciencefiction- en horrortoetsen dan de titel en zijn vorige films doen vermoeden. De Zuid-Koreaan beschrijft PARASITE zelfs als een “familiale tragikomedie”. Maar dan wel in de vorm van een hoogwaardig hekeldicht.

Voor meer verslaggeving uit Cannes, zie filmmagie.be/nieuws.

Geschreven door BJORN GABRIELS