Cannes: American Honey van Andrea Arnold

Na haar eerste drie films werd de Engelse cineaste Andrea Arnold (Red Road, 2006, Fish Tank, 2009, Wuthering Heights, 2011) direct geassocieerd met het begrip rauw naturalisme. Het beeld dat ze ophing van adolescenten in Engeland was erg troosteloos. Zelfs in haar verfilming van de meest romantische roman uit de Engelse literatuur, Wuthering Heights, werd elke vorm van sentiment geweerd. Geen aristocratische landhuizen met raspaarden maar smerige hofsteden en boerenpaarden voor Cathy en Heathcliff, allemaal nog eens aangedikt door de naturalistische cinematografie van Arnolds vaste Ierse cameraman Robbie Ryan.

Na Engeland is Amerika aan de beurt en het zijn blijkbaar altijd anderen die de donkere kantjes van de VS kunnen doorlichten: de Canadese Mary Harron in American Psycho (1998) en de Brit Sam Mendes in American Beauty (1999). Met een titel die verwijst naar de song ‘American Honey’ van countrygroep Lady Antebellum, waarin lead zangeres Hillary Scott het verlangen uitspreekt terug te keren naar haar jeugd, beschrijft Arnolds film een bijna drie uur durende odyssee van een groep jongeren door Amerika .

Een road movie dus, over adolescenten die de VS doorkruisen om tijdschriftabonnementen deur aan deur te verslijten. Een lucratieve job, dankzij de goed georganiseerde Krystal, een bikkelharde zakenvrouw vertolkt door  Riley Keough, kleindochter van Elvis Presley. Krystals beste verkoper is Jake (Shia LaBeouf); hij heeft als taak jongeren te rekruteren en op te leiden. Wanneer ook de jonge Star (vertolkt door revelatie Sasha Lane) in de groep belandt, begint voor het meisje een zoektocht naar haar identiteit en de ware liefde. Of ze die vindt in Arnolds miserabilistisch wereldbeeld? Op de soundtrack zingt wel Rihanna “we found love in a hopeless place”.

Tijdschriften kun je efficiënt deur aan deur verkopen (een tip voor Filmmagie?), liefde niet.

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE
 
onomatopee