Cannes: Mean Dreams van Nathan Morlando

In de mooie openingsscène met kleurrijke herfstvlakten van goudbruin ruisend gras geeft de 15-jarige Jonas een ratelslang haar vrijheid terug in de wilde natuur. Een mooi gebaar en tevens een metafoor voor de essentie van het verhaal van MEAN DREAMS: de eeuwige strijd tussen goed en kwaad.

Van zijn hardwerkende vader moet Jonas stoppen met school om te helpen op hun verlieslatende boerderij en om te zorgen voor zijn chronisch depressieve moeder. Hij straalt de zachte charme uit van een tiener die het goed meent en wanneer hij zijn eerder verlegen nieuwe buurmeisje Casey ontmoet, heeft de cinema er een idyllisch filmkoppeltje bij dat kan wedijveren met Kit en Holly uit Badlands (1973).

Net als in Terrence Malicks klassieker is er een vader die de relatie in de weg staat. In deze Canadese thriller is het Wayne, een corrupte politieman en amorele dronkaard die zijn dochter niet met rust kan laten en zijn woede op haar botviert. Jonas besluit haar te redden maar krijgt het zelf hard te verduren. Terwijl hij zich verbergt in Waynes pickup is hij getuige van een corrupte drugsdeal waarbij Wayne koelbloedig de dealers vermoordt en het geld in zijn wagen gooit. Jonas ziet een buitenkans en maakt zich uit de voeten met één miljoen dollar op zak. De jonge geliefden slaan op de vlucht voor Wayne en diens gewetenloze baas. Het wordt een kat-en-muisspel dat eindigt in een harde confrontatie.

Regisseur Nathan Morlando, die debuteerde met Edwin Boyd: Citizen Gangster, combineert hier een gevoelig coming-of-ageverhaal met een back to nature thema. Met sterke prestaties van Bill Paxton als de vader en van de jonge Josh Wiggins en Sophie Nelisse, die we kennen als de lievelingsleerlinge van Monsieur Lazhar in de gelijknamige film.

Interessant om deze demonische vader te vergelijken met de goedaardige pater familias die Viggo Mortensen neerzet in CAPTAIN FANTASTIC, een film uit Un Certain Regard waarin een  toegewijde vader met zijn zes jonge kinderen in de bossen leeft, in harmonie met de natuur.

Geschreven door FERNANDA OPDENACKER EN KAREL DEBURCHGRAVE
 
onomatopee