Cinémamed 2018: tussen fictie en docu

Van 30 november tot 7 december vindt in Brussel de achttiende editie plaats van Cinémamed, officieel het ‘Festival Cinéma Méditerranéen  de  Bruxelles’. Dit evenement, ooit ontstaan als het festival van de Arabische film, zet films uit de mediterrane regio in de kijker. Wie genoeg heeft van stereotiep Hollywoodkijkvoer en zijn filmische horizon wil verbreden kan terecht in de Botanique, BOZAR en de bioscopen Aventure en Palace.

Dat het bewuste geografische gebied veeleer breed wordt ingevuld mag blijken uit de lijst van filmlanden: van Algerije en Afghanistan via Servië en Syrië tot zelfs Zwitserland. Maar laat dat de pret niet drukken, want dit sympathieke festival wil in de eerste plaats bruggen bouwen tussen verschillende culturen. Alleen jammer dat in de uitsluitend Franse communicatie wordt voorbijgegaan aan de meertalige realiteit van de Europese hoofdstad. Een en ander heeft ongetwijfeld te maken met de broodheren van het festival, die haast exclusief in Franstalige hoek zitten.  

De officiële jury staat onder leiding van de Belgische cineast Sam Garbarski (Bye Bye Germany, Quartier lointain, Irina Palm). Openingsfilm is de Spaanse productie Carmen & Lola (eerder te zien in de Quinzaine des réalisateurs en op het Film Fest Gent), over homoseksualiteit binnen de Romagemeenschap in Madrid. In de Panorama-sectie vind je onder meer Euforia, de langverwachte tweede film van de vooral als actrice bekende Valeria Golino (Il colore nascosto delle cose, Il capitale umano, Frida, Rain Man).

In de documentaire Medoc-sectie valt Lettre à Théo op, waarin de Griekse crisis wordt benaderd via een filmische brief aan de verongelukte cineast Theo Angelopoulos (Eternity and a Day, Ulysses’ Gaze, Landscape in the Mist). Het documentaire genre krijgt nog meer aandacht in de Marokkaanse focus, met onder meer Au temps où les Arabes dansaient. Daarin luchten Arabische dansers en andere kunstenaars hun hart over hoe moeilijk het wel werken is in tijden van toenemende religieuze letterlijkheid. Het festival wordt afgesloten met het Israëlische Tel Aviv on Fire, een Belgische coproductie met onder anderen Lubna Azabal. In deze film, op het festival van Venetië tweemaal bekroond, steekt de Palestijnse cineast Sameh Zoabi de draak met (pijnlijk reële) grensformaliteiten.

Meer informatie: www.cinemamed.be
Beeld: Carmen & Lola 

Geschreven door GORIK DE HENAU
 
onomatopee