CineKino: Europese filmgeschiedenis in 10 afleveringen

In tien afleveringen van nog geen halfuur biedt CineKino een blik op 120 jaar Europese cinema. Telkens staat één land centraal: Frankrijk, Duitsland, België, Italië, Tsjechië, Verenigd Koninkrijk, Spanje, Zwitserland, Polen en Oostenrijk. In haar vormgeving en Europese opzet draagt de reeks duidelijk de stempel van de Frans-Duitse televisiezender Arte, in het bijzonder van zijn eerder speelse cultuurmagazines.

De aflevering over België draait rond de tweedeling tussen de Vlaamse en Franstalige cultuur, waarbij Vlaanderen zich zou richten op Hollywood en Wallonië op de auteurscinema uit Frankrijk. Dat betekent een hinkstapsprong van Jaco Van Dormaels Le tout nouveau testament naar Benoît Poelvoorde, Chantal Akerman, Cécile de France en de broers Dardenne aan de ene kant. En aan de andere, Vlaamse kant 'begint' het verhaaltje bij Erik Van Looys recordhoudende kaskraker Loft en de twee remakes, in Nederland en Amerika. Het historische luik(je) wordt ingevuld door Louisa (1972) van Pierre Drouot en Paul Collet als film die - geïnspireerd op Manets Le déjeuner sur l'herbe - de Vlaamse cinema "door elkaar schudde". Vervolgens belandt deze episode weer in het recente verleden, met de Oscarnominatie voor Felix Van Groeningens The Broken Circle Breakdown.

Brugfiguur en "vader van de Belgische auteurscinema" is André Delvaux, met een korte blik op de prachtige Senne Rouffaer in de Johan Daisne-verfilming De man die zijn haar kort liet knippen (1966). Al lijkt ook Johan Heldenbergh aan het slot van de aflevering beide landsdelen aan te spreken, met een interviewfragmentje in het Frans op de rode loper bij de Oscaruitreiking.

Een historische terugblik kan niet anders dan selectief zijn, maar toch valt op dat in het Vlaamse luik geen spoor te bekennen is van Meeuwen sterven in de haven (1955), bij uitstek een Vlaamse film die aanknoopt bij de toenmalige donker-poëtische Franse (!) cinema, of andere films van Roland Verhavert (De loteling, Pallieter ...). Al is het uiteraard zo dat Meeuwen sterven in de haven als eerste moderne Vlaamse film decennialang nauwelijks opvolging kreeg. Een andere grote afwezige is animatiegrootmeester Raoul Servais. Op het vlak van animatie werd gekozen voor het internationaal aanslaande 'merk' Kuifje, met vermelding van de Spielbergverfilmingen.

Door de indeling in rubriekjes, ook in de afleveringen over andere landen, blijft CineKino wat aan de oppervlakte steken, terwijl net de meer associatieve opbouw een aanvulling zou kunnen zijn op een strikt chronologisch vertelde geschiedenis.

Op 14 maart worden de eerste vier afleveringen (over Frankrijk, België, Duitsland en Italië) in Bozar vertoond.

De reeks is te zien bij Arte en ook coproducerende partner RTBF heeft de tien afleveringen op het programma staan, bij La Trois.

BEELD: Senne Rouffaer in De man die zijn haar kort liet knippen (André Delvaux, 1966)

Geschreven door BJORN GABRIELS
 
onomatopee