Classics Restored on Tour: grootse films op het grote scherm

Na het succes van het Classics Restored Festival afgelopen maart trekt Cinea met enkele recent gerestaureerde klassiekers op tournee. Van Heist-op-den-Berg tot Aalst, van Ozu tot Tati, en dit alles vier maanden lang (tot en met 23 december). Vanaf nu geen excuus meer om illegaal te streamen. Grootse films horen immers thuis op het grote scherm.

Met The Wizard of Oz, Jour de fête, Ohayō en La Piscine toont Classics Restored on Tour vier heel verschillende films, die toch op minstens drie manieren op elkaar lijken. Ze zijn pas gerestaureerd, ze zijn de moeite en ze vieren hun verjaardag. Of je nu een volleerde cinefiel bent of een geïnteresseerde ‘leek’, jong of al wat ouder, het programma ziet er veelbelovend uit.

Victor Fleming scoorde met zijn The Wizard of Oz (1939) niet enkel een hit, maar ook een ster. ‘Over the Rainbow’ is tot op vandaag een oorwurm. Judy Garland is nog steeds een bekend gezicht, getuige Judy, een biopic over Garland die dit najaar in de zalen verschijnt. Dankzij de nieuwe restauratie van The Wizard of Ozkomen de kleuren opnieuw tot leven. Als een van de eerste films in Technicolor geldt deze fantasiefilm als een mijlpaal in de filmgeschiedenis.

Nog zo’n mijlpaal is Jour de Fête (1949) van komiek en regisseur Jacques Tati. De fietsende postbode François probeert de efficiëntie van Amerikaanse postbezorgers te evenaren en belandt zo in een heleboel komische en tegelijkertijd betekenisvolle situaties. De film is Tati’s debuut en, zoals dan wel vaker het geval is, is het een voorbode van wat zijn typische stijl zou worden. Kritiek op de moderne, geamerikaniseerde samenleving, humoristische geluidseffecten en fysieke slapstickkomedie zijn slechts enkele voorbeelden.

Yasujirō Ozu’s Ohayō (1959) leunt niet zoals Tati aan bij de avonturen van Charlie Chaplin en Buster Keaton, maar is minstens even grappig. Twee broertjes blijven onophoudelijk zeuren om een televisie, tot ergernis van hun vader die hen beveelt te zwijgen. Zo gezegd, zo gedaan. Het duo weigert zelfs de buren te begroeten met een simpele ohayō (goeiemorgen). Met dezelfde premisse als in I was born but– kinderen die zich verzetten door een staking, dit maal een hongerstaking – maakte Ozu een van zijn populairste films.

De premisse van La Piscine van Jacques Deray (1969) is van een ander karakter. Op vakantie komt het koppel Jean-Paul (Alain Delon) en Marianne (Romy Schneider) een ander duo (vader en dochter) tegen. Het duurt niet lang voor de partners geruild worden en een spel van jaloezie en rivaliteit van start gaat. Voor zijn vijftigste verjaardag kreeg La Piscineeen 4K-restauratie cadeau. De beelden zijn weer scherp, de verlangens van de hoofdpersonages zijn daarentegen nog altijd even twijfelachtig.

Data, locaties en tickets via Cinea.

 

Geschreven door HANNE SCHELSTRAETE