Coming-of-age op Film Fest Gent

Enkele sterke films op Film Fest Gent verbinden coming-of-ageverhalen met het gewelddadige gelaat van onze moderne samenleving, zowel verbaal als fysiek. Zelden is dat geweld in beeld. Occasioneel komt er een wapen aan te pas, niet om te doden, maar om mee naar de maan te schieten in hulpeloze woede, uit onmacht.

Laurent Cantet heeft zijn nieuwe film, L'ATELIER, samen geschreven met Robin Campillo (120 battements par minute). Het zou overigens al vreemd moeten lopen als binnen een paar jaar deze film geen standaardwerk voor elke scenarist is. Het uitdiepen van acht personages en hun evolutie is nog zelden te zien. Dat de meesten van hen niet-professionele acteurs zijn, staat hier garant voor authenticiteit. Het eenvoudige uitgangspunt van L’ATELIER is een workshop over de vraag hoe een thrillerverhaal te schrijven. De zeven jonge cursisten uiten, elk om verschillende redenen, constant hun kritiek. Antoine, een van hen, is best verstandig en levert creatieve bijdragen, maar zijn denken wordt stilaan vergiftigd door zijn extreemrechtse kameraden. Een andere jongen blijft alleen maar omdat hij anders zijn uitkering verliest, tot hij beseft dat zijn persoonlijke insteek wel van tel is. De vader van een cursiste met Marokkaanse roots werkte in de scheepsbouw van La Ciotat, tot hij zonder pardon op straat werd gezet. De jonge vrouw gebruikt zijn relaas als basis voor haar scenario. L’ATELIER is een film met nogal wat dialoog, dat wel, maar wat wordt gezegd, reikt genoeg stof tot reflectie aan.

In CUORI PURI, een nieuwe versie van Romeo & Julia, van de Italiaanse debutant Roberto De Paolis is Agnese een doodgewone adolescente die wordt betrapt op shoplifting. Haar katholieke moeder hoopt haar thuis vrij netjes op te voeden. De man die Agnese heeft betrapt, Stefano, is echter een kerel met een crimineel verleden. Hij is een bewaker van een parking en moet tevens een oogje in het zeil houden bij een troep neergestreken zigeuners. Wanneer de twee smoorverliefd worden, uit elkaar gaan en elkaar toch weer vinden, zit vooral de frêle maagd met een probleem thuis. Het onbekende, wat taboe is, trekt aan als een magneet in deze lyrische coming-of-agefilm.

Nog een verrassing komt uit Venezuela. In LA FAMILIA portretteert Gustavo Rondón Córdova de puber Pedro die in een driftbui iemand met een stukgeslagen fles neersteekt. Zijn vader – een manusje-van-alles – vlucht met zijn zoon naar een rijke buurt om zijn hachje te redden, want de familie van de vermoorde jongen zint op wraak. Wanneer Pedro’s vader na het jatten van enkele flessen champagne wordt ontslagen, heeft dat vreemde gevolgen. De jongen begrijpt niet dat zijn leven in gevaar is en wou voordien al niet naar zijn vader luisteren. Na dat voorval echter merkt de knaap dat de man ook maar een mens is, die fouten maakt. Het strak in beeld gebrachte LA FAMILIA is een overtuigende sociale schets die de wanstaltige rijkdom van enkelen schril laat afsteken tegenover de armoede van velen.

Beeld: L'ATELIER

Geschreven door ALFONS ENGELEN
 
onomatopee