De Italiaanse Oscars uitgereikt

IL CAPITALE UMANO van Paolo Virzi is tijdens de uitreiking in Rome van de David di Donatello’s, de Italliaanse Oscars zeg maar, uitgeroepen tot beste film. Een film helemaal ingebed in de economische crisis, met niet eens overdreven getekende omgekochte superrijken en verachte drop-outs en de zich daartussen wriemelende personages, met prijzen voor de (bekende) actrices Valeria Bruna Tedeschi en Valeria Golina. De film reef nog vier andere prijzen binnen waaronder voor het scenario en de montage. Goed voor een release in Belgische bioscopen? Oscarwinnaar LA GRANDE BELLEZZA (foto) kon moeilijk in de kou blijven staan en werd gelauwerd voor beste regie (Paulo Sorrentino), beste hoofdacteur (Toni Servillo), plus nog eens zeven andere erkenningen waaronder die voor de beste fotografie.

Als jonge belofte werd de striptekenaar en filmregisseur Pierfrancesco Diliberto alias Pif op het podium uitgenodigd voor zijn bitter-komische LA MAFIA UCCIDE SOLO D’ESTATE. Hij nam de maat van Valeria Golina’s MIELE die geen enkele van de zes andere nominaties kon hard maken. De beste documentaire was niet Gouden Leeuw SACRO GRA maar STOP THE POUNDING HEART van Roberto Minervini, meegeproduceerd door Vlaanderen. De eeuwig jonge, 80-jarige Sophia Loren had best een carrièreprijs verdiend maar werd in de bloemetjes gezet voor haar vertolking in de remake van LA VOCE UMANA van Roberto Rossellini uit 1948 met Anna Magnani, in een regie van Lorens zoon Eduardo Ponti. De bekroning voor een carrière was postuum voor Carlo Mazzacurati.

In het New Yorkse Lincoln Center sluit de editie 2014 van Open Roads af, een jaarlijks terugkerend festival van de hedendaagse New Italian Cinema. Op het programma geen Virzì of Sorrentino, wel Pif en enkele films die ook in België een bioscooprelease kregen zoals SACRO GRA, VIVA LA LIBERTÀ, ANNI FELICE, UNA VIA A PALERMO. Maar het blijft jammer dat het machtigste Europese filmland van weleer vandaag een festivalvenster nodig heeft om in het buitenland de “betere” films te laten zien, die trouwens ook in eigen land meestal maar een vrij korte en beperkte zaal-uitbreng kennen.

Goed nieuws daarentegen van het tv-front. Het Italiaanse filiaal van de Sky-tv-keten heeft met veel succes deze week de laatste aflevering van de 12-delige reeks uitgezonden van GOMORRA – LA SERIE. Het gaat om een uitdieping van de roman en de bioscoopfilm GOMORRA (Matteo Garrone, 2008) naar de veelbesproken roman van Roberto Saviano die ook deze keer aan het scenario meewerkte. Tot de serie-regisseurs behoren onder andere Stefano Sollima (ook artistieke supervisie) en Francesca Comencini. Zoals Saviano deze week in een uitgebreid krantenartikel schreef kreeg de reeks in het Napolitaanse waar de gebeurtenissen spelen, veel kritiek omdat de fictie (net zoals de speelfilm trouwens) alleen “de vuile was” buitenhangt, zonder compassie, zonder ook maar één lichtpuntje, zonder bekering… Een “vertelling van het Kwaad” noemt de auteur de serie zelf, een onrechtstreekse “j’accuse” aan decennialange politieke blindheid of medeplichtigheid aan het morele en sociale verval. De serie doet dat op een ingehouden manier, zonder het spektakel dat Amerikaanse crime-series kenmerken en daarom nog dieper doordringt. Desondanks is de serie in Italië een overweldigend succes en is ze al aan 50 landen verkocht. Een tweede luik staat in de steigers.

Geschreven door MARCEL MEEUS
 
onomatopee