Deauville: vrouwen boven en Bull wint

“Omdat onafhankelijke films de toekomst van de Amerikaanse cinema belichten, introduceerde ik 25 jaar geleden een competitie”, benadrukte directeur Bruno Barde bij de start van de 45ste editie van het American Film Festival van Deauville. “Die competitie bleef maar aan belang winnen en leverde heel wat markante revelaties op.” Dat was dit jaar opnieuw het geval, met opvallend veel sterke indies geregisseerd door debutanten én vrouwelijke filmmakers.

De grote studiofilms ontbraken – de concurrentie van exclusiviteit eisende festivals zoals Venetië en Toronto eist meer en meer zijn tol – maar dat weerhield Deauville er niet van glamour op de Normandische planches te toveren met Johnny Depp (sober en met passie WAITING FOR THE BARBARIANS verdedigend), Geena Davis, Sienna Miller en Kristen Stewart. Tegelijk maakte het festival nog enkele statements. Een was de aanwezigheid van Roman Polanski, die van juryvoorzitter Catherine Deneuve op het podium kreeg ingefluisterd dat hij in Venetië bekroond was. Een andere was de kans die Nate Parker, neergesabeld door de Amerikaanse pers omwille van het in Deauville fel bejubelde AMERICAN SKIN, kreeg om op emotionele wijze van zich af te bijten tijdens een persconferentie.

Het opvallendste statement kwam echter van Geena Davis, die een pleidooi hield voor meer kansen voor vrouwen in de filmindustrie. “Ik ben iemand met sterke overtuigingen die gelooft dat films een verschil kunnen maken”, stelde Davis. “Toen Thelma & Louise in 1991 uitkwam, zei de pers dat de film alles zou veranderen en ik geloofde dat zelf ook. Er werden inderdaad nog films gemaakt met sterke en complexe vrouwelijke personages, maar er veranderde niets fundamenteel. Om de zoveel jaar is er opnieuw een film, Wonder Woman van Patty Jenkins bijvoorbeeld, die mensen doet uitroepen dat alles verandert, maar telkens gebeurt er niets. Je moet dus vaststellen dat een film niet volstaat en dat het probleem elders ligt: in de structuren van de filmwereld die voorkomen dat er een meetbare, significante verbetering optreedt. Want het pijnlijke feit blijft dat de zaken niet verbeteren, dat films seksistisch blijven en vrouwelijke filmmakers tegen een glazen plafond botsen.”

De grote winnaar in Deauville was heel passend BULL, het regiedebuut van Annie Silverstein, een mooi en complex drama over twee outcasts (een veertienjarig kansarm meisje en een uitgetelde rodeocowboy) die elkaar versterken. Andere winnaars waren het bevreemdende psychodrama SWALLOW van Carlo Mirabella-Davis (over een vrouw die obsessief gevaarlijke objecten inslikt), de vriendschapskomedie THE CLIMB van Michael Angelo Covino, het ontroerende avontuur van een outlaw en een jongen met downsyndroom THE PEANUT BUTTER FALCON (Tyler Nilson & Michael Schwartz) en Robert Eggers in Cannes al geprezen, prettig gestoorde THE LIGHTHOUSE.

Palmares

Grote Prijs: BULL van Annie Silverstein
Prijs van de Jury (ex aequo): THE CLIMB van Michael Angelo Covino & THE LIGHTHOUSE van Robert Eggers
Speciale Prijs: SWALLOW van Carlo Mirabella-Davis
Revelatieprijs: BULL van Annie Silverstein
Prijs van de Kritiek: BULL van Annie Silverstein
Prijs van het Publiek: THE PEANUT BUTTER FALCON van Tyler Nilson & Michael Schwartz
Prijs van het 45ste Festival de Deauville: WASP NETWORK van Olivier Assayas

Beeld: Bull

Geschreven door IVO DE KOCK
 
onomatopee