Dogman grote winnaar Italiaanse filmprijzen

De 'Italiaanse Oscars', de David de Donatello, werden een grote hap voor DOGMAN van Matteo Garrone.

Eind maart, in afwachting van de aankondiging 's avonds van de David de Donatello, werd naar traditie de Italiaanse filmwereld in de voormiddag ontvangen door de Italiaanse president, sinds 2015 Sergio Mattarella. De ceremoniemeester, de komiek Geppi Cucciari, bleef trouw aan haar faam van oneerbiedige conferencier door de president op te hemelen als beste acteur voor zijn attente maar ondoorgrondelijke institutionele voorkomen. Ze deelde ook een prijs uit aan het publiek dat ondanks alles bioscooptickets blijft kopen en daardoor de Italiaanse cinema mogelijk blijft maken. De president daarentegen gaf op zijn typisch formeel-beleefde manier een sneer naar de actuele, erg rechtse regering die zich, zoals tijdens het tijdperk-Berlusconi, weinig aantrekt van cultuur, met de opmerking: “Wie zegt dat de cultuur niets te maken heeft met economie, is geen echte economist."

's Avonds dus de prijsuitreikingen, musicaal opgefleurd door Andrea en zijn zoon Matteo Bocelli. Van de twaalf nominaties verzilverde DOGMAN er negen, waaronder die voor Beste Film, Beste Regie, Beste Mannelijke Bijrol (Edoardo Pesce, de pestkop van hoofdpersonage Marcello), Origineel Scenario, Fotografie, Montage, Decor … Misschien verleid door de prijzen die de verdienstelijke film voordien al buiten de landsgrenzen ontving. Ook CALL ME BY YOUR NAME van Luca Guadagnino rijfde heel wat internationale erkenningen binnen en kreeg ook twaalf Donatello-nominaties, maar ontving in eigen huis alleen de prijzen voor Beste Adaptatie en voor Beste Originele Song, 'Mystery Of Love' van Cat Stevens. De prijs voor de Beste Vrouwelijke Hoofdrol ging naar Elena Sofia Ricci, die Berlusconi’s verwaarloosde echtgenote vertolkt in Paulo Sorrentino’s LORO, de enige bekroning van tien nominaties.

Andere prijzen gingen naar films die (nog) niet op Belgische schermen verschenen. Zo kregen Alessio Cremonini en Alessandro Borgi beide een bekroning voor Netflixfilm SULLA MIA PELLE, Cremonini als regisseur (Beste Debuut) en Borgi als Beste Mannelijke Hoofdrol. SULLA MIA PELLE of 'On My Skin' is een reconstructie van en aanklacht tegen de gewelddadige dood van de onschuldige Romeinse jongeman Stefano Cucchi tijdens zijn politieopsluiting in 2009. In de zaak rond het overlijden van Cucchi worden dezer dagen, na tien jaar, politie- en rijkswachtverantwoordelijken in beschuldiging gesteld. De film werd ook gelauwerd met de Prijs van de Jongeren.

Nieuw voor deze 64ste Donatello's is een Prijs van het Publiek. Die werd toegekend aan A CASA TUTTI BENE, een thematisch niet zo origineel, maar wel efficiënt en wrang portret van familierelaties. De hoofdrollen worden vertolkt door grote Italiaanse namen (Sandra Milo, Stefania Sandrelli) en de regisseur is Gabriele Muccino, die ook enkel Amerikaanse films voor zijn rekening nam: The Pursuit of Happiness en Fathers and Daughters. De Beste Buitenlandse Film ging net als op de Oscars naar ROMA van Alfonso Cuarón. Het intimistische LAZZARO FELICE van Alice Rohrwacher werd negen keer genomineerd, maar viel buiten de prijzen. Er bleven kruimels over voor Italiaanse producties die allicht hun artistieke verdiensten hebben, maar zelfs in Italië in een beperkt circuit circuleerden.

Speciale erkenningen, zeg maar carrièreprijzen, waren er voor namen die ook in België bekend zijn: Tim Burton (op de vooravond van de release van zijn Dumbo), Uma Thurman (naar aanleiding van The House that Jack Built) en voor de eerste keer Dario Argento, die opnieuw onder de aandacht kwam dankzij de remake van zijn (mijn inziens superieure) Suspiria. Nanni Moretti kreeg de prijs voor de Beste Documentaire voor zijn evocatie van de rol van de Italiaanse ambassade in Chili tijdens de staatsgreep van Pinochet in 1973 in SANTIAGO, ITALIA.

Beeld: Marcello Fonte en Edoardo Pesce in Dogman

Geschreven door MARCEL MEEUS