Far East Film Festival (2): diverse vrouwenportretten

Tien van de 38 competitiefilms van het 22ste Far East Film Festival zijn geregisseerd door vrouwen. Hun terrein blijft vooralsnog films over jongeren en over vrouwen. Spektakelproducties, misdaad, actie en horror zijn hier nog mannenaangelegenheid.

Het Japanse MY SWEET GRAPPA REMEDIES van Akiko Ohku is een verfilming van een roman van de Japanse komische acteur Jiro Okawara, die op het podium vaak vrouwelijke personages interpreteert. De centrale figuur is Yoshiko, een vrouw van in de veertig die haar tijd verdeelt tussen haar appartementje in een buitenwijk van Tokio, de fietsrit naar en van haar bureauwerk in een kleine firma en een glaasje grappa of wijn in een bar of bij haar thuis. Over dat serene routineleventje houdt ze een dagboek bij. Veel van haar dagboekbladzijden krijgen een omzetting in de film, in korte sequensen, met op het scherm de datum en een weersbeschrijving en in voice-off een paar bedenkingen, soms met een humoristisch tintje. Het dagelijkse leventje krijgt hier en daar pit dankzij haar gevatte jongere kantoorvriendin Wakabayashi. Een nachtje in bed met een onbekende leeftijdsgenoot krijgt niet meer aandacht dan het bezoek aan haar wijnwinkel. De ontmoeting met de veel jongere Okamoto blijft langer bij. Wanneer Okamoto na verdwenen te zijn weer Yoshiko’s pad kruist, herneemt hun vriendschap die zacht uitloopt in liefde. MY SWEET GRAPPA REMEDIES is een warme film die met zijn actieloze plot en korte dagsequensen doet denken aan de aanpak van festivalontdekking Hirobumi Watanabe (zie het eerdere verslag hier), getemperd door een discrete maar vloeiende cameravoering en de zachte kleuren.

Van de Zuid-Koreaanse cineast Kim Do-young is het geëngageerde, maar wat onevenwichtige KIM JI-YOUNG, BORN 1982. Het titelpersonage is Ji-young, een jonge getrouwde vrouw. Al steekt haar echtgenoot een handje toe, toch heeft ze haar job als gewaardeerde marketingverantwoordelijke opgegeven om te zorgen voor hun dochtertje. Ze zoekt wegen om op een of andere manier weer te kunnen gaan werken. Het Zuid-Koreaanse conservatisme, niet uitsluitend van de oudere generatie, maakt een keuze moeilijk en leidt tot een aangeprate depressie. Via Ji-youngs zelfzekerdere zus raakt de film ook aan homoseksualiteit, waarmee de moderne Zuid-Koreaanse samenleving nog een probleem heeft. Zoals ook blijkt uit VERTIGO en LUCKY CHAN-SIL. In eigen land kende KIM JI-YOUNG, BORN 1982 groot succes. Het houdt een pleidooi voor de emancipatie en gelijke behandeling van de Zuid-Koreaanse vrouw, maar doet dat met wat onhandige flashbacks en meer stereotype dan overtuigende dialogen.

Ongelijkheid in de werksituatie vormt ook het thema van het Zuid-Koreaanse VERTIGO van de mannelijke regisseur Jeon Gye-sop. Shin Seo-young, een single marketingmanager (een veelvoorkomend beroep in de festivalfilms) in een kantoor hoog in een wolkenkrabber, heeft met haar chef een geheime relatie die ze graag verder zou zien evolueren. Ze lijdt aan hoogtevrees, een metafoor voor haar moeilijke relatie met haar moeder, een discreet gezondheidsprobleem en de angst om haar naam en carrière in gevaar te laten brengen door kantoorroddels. Dan verschijnt er aan het kantoorvenster een ruitenwasser, die veel jonger is dan zijzelf en haar chef en in zijn vrije tijd mime speelt op het gelijkvloers van de wolkenkrabber. Ook hij heeft een moeilijke familiale achtergrond, zo leren we. Shin verliest haar vrijer, die betrapt is met mannen en daarom ontslagen wordt. De ruitenwasser, die Shin slechts kent via blikken op afstand, redt Shin van een agressieve mannelijke collega. Tot hier is de film redelijk evenwichtig opgebouwd. De finale wordt echter wat geforceerd. Shin besluit immers haar hoogtevrees en de angsten waar die symbool voor staat uit te dagen.

Lucky Chan-sil

De protagonist van het Zuid-Koreaanse LUCKY CHAN-SIL lijkt aanvankelijk minder gelukkig dan de titel laat uitschijnen. De filmproducent van middelbare leeftijd Chan-sil is werkloos geworden en knoopt met moeite de eindjes aan elkaar. Op voet van gelijkheid neemt de jongere, ongedisciplineerde actrice Sophie haar aan als huishoudster. Chan-sil leert de veertiger Kim Young kennen, een scenarist die in zijn onderhoud voorziet met lessen Frans. Ze koestert gevoelens voor hem, maar hun relatie blijft vriendschappelijk wegens Youngs onuitgesproken homoseksualiteit. Er waait een cinefiele fijnzinnigheid door LUCKY CHAN-SIL, in de gesprekken, in de scènes die Chan-sils gevoelens illustreren en in een geest die zich voordoet als de beroemde acteur-zanger Leslie Cheung en die de moraal van Chang-sil probeert op te krikken. Kim Cho-hee’s sympathieke film laat je met een tevreden gevoel achter.

In tegenstelling tot het Japanse A BELOVED WIFE van de mannelijke regisseur Adachi Shin. Daarin beschimpt een feeks van een huisvrouw van ’s morgens tot ’s avonds haar man, een succesloze scenarist en onderdanige pantoffelheld. Ze hebben een dochtertje van zes, dat echter geen enkele rol heeft in het dispuut noch in de plot. Een familie-uitstap naar een vakantieoord om inspiratie op te doen brengt maar weinig verandering in de relatie en de vernederingen. Een cultuurverschil dat deze hilarische komedie me geneerde in plaats van me te vermaken?

Beeld bovenaan: My Sweet Grappa Remedies

Geschreven door MARCEL MEEUS
 
onomatopee