Far East Filmfestival in Udine

Traditiegetrouw dompelt het Noordi-Italiaanse Udine zich een lenteweek lang onder in een Verre Oosten-sfeer. Behalve tal van nevenmanifestaties zoals tentoonstellingen, muziek- en culturele ontmoetingen, is de hoofdschotel het filmfestival, dit jaar zowat 60 films afkomstig uit negen Zuid-Oost-Aziatische landen die raken aan de Japanse, de Filippijnse tot aan de Adamanse Zee. In het publieksvriendelijk festival zijn het de gewone, en meer dan talrijke, toeschouwers die uiteindelijk de winnaars aanduiden van een meestal vrij luchtige competitie.

Het leeuwenaandeel films komt dit jaar uit Hongkong, een beetje zo gedaan om het getal van de 16de FEFF te doen samenvallen met het 16de jaar dat de Britse kolonie aan China (juli 1997) werd overgedragen. Maar niet minder omdat de Hongkongse mainstream-films blockbusters incluis, waarop het FEFF focust, een brede waaier omvat. In het actiefilmgenre zijn de Hongkong-filmers geen poesjes om zonder handschoenen aan te pakken. Dat maakten kickbox-prent UNBEATABLE (Dante Lam, 2013) en de meer zielkervende THE DEMON WITHIN (Lam, 2014) al in het begin van het festival duidelijk; vuur en vlam en naijver maar ook opoffering zijn de verwachtingen van de rampenfilms AS THE LIGHT GOES OUT (Derek Kwok, 2013), de adrenaline policier FIRESTORM (Alan Yuen, 2013) en de would be-gangster FROM VEGAS TO MACAU (Wong Jing, 2014). In MAY WE CHAT (Philip Yung, 2014) worden geweld en vriendschap vermengd wanneer enkele sociaal bandenloze meisjes op zoek gaan naar een verdwenen vriendin. Tussen intimistisch-psychologisch overhelllende films is er ABERDEEN (Pang Ho-cheung, 2014) waarin een groepje jonge en oudere verwanten elk in het reine moeten pogen komen met relatieproblemen. Ook in het genre van de komedie laten de Hongkongers zich niet onbetuigd, dankzij het sensuele GOLDEN CHICKENESS (Matt Chow, 2014) waarin professionele prostituees zich niet laten intimideren door hun klanten – een WomenLib-benadering die ook weerklank vindt in andere Far East-landen.

Het voorbije weekend was Marco Müller, kenner bij uitstek van de Aziatische cinema, de eregast van het festival. De criticus en Europese festivalcurator (van gerenommeerde filmfestivals zoals Rotterdam, Locarno, Venetië en nu Rome) is ongetwijfeld iemand die de cinema van tenminste de Chinese Volksrepubliek heeft leren kennen niet alleen in Italië maar in heel West-Europa, zeg maar. Afgezien van de promotie voor zijn productiehuis dat onder anderen Samira Makhmalbaf (én familie) en Alexandr Sokurov steunde…, gaf hij in Udine een duwtje in de rug van het futuristisch-apocalyptische THE MIDNIGHT AFTER (foto, Fruit Chan, 2014), een suspens-metafoor voor de alles behalve geruststellende toekomst van Hongkong, eenmaal het totaal is opgegaan in de Volksrepubliek.

Op de grens tussen Hongkong en de Chinese Volksrepubliek beweegt zich de actiefilmer en filmproducent Johnnie To die jarenlang was afgesneden van China, maar recent er co-producties mee heeft opgezet. Het cineastenportret van Yves Montmayeur JOHNNIE GOT HIS GUN! wordt hier gecompenseerd door het op het individu gefocuste BOUNTLESS (Ferris Lin, 2013). To is ook de promoter van de Hongkongse “Fresh Wave”, de evenknie van het Internationaal Kortfilm Festival van Leuven (IKL), met de bedoeling om nieuw Hongkongs talent onder de aandacht te brengen.

Over Japan later meer. Van grootmeester Ozu werd zijn lichte komedie GOOD MORNING (1959) in een gerestaureerde versie geprogrammeerd. Ook de festival-opener, de dramatische MANILA IN THE CLAWS OF LIGHT (1975) van de Filippijnse grootmeester Lino Brocka blikte digitaal opgefrist terug op een cinema-patrimomium, zoals de Zuid-Koreaanse dramatische FLAME IN THE VALLEY (Kim Soo-young, 1967), PEOPLE OF THE SLUMS (Bae Chang-ho, 1982) en een melodrama uit Hongkong NOBODY’S CHILD (Richard Po, 1960).
De vraag voor hongerige (!) cinefielen is of al dat fraais, al die historische en hedendaagse films en/of culturele (her)ontdekkingen doordringen tot bij hen. Weinig van die films komen uit in de Italiaanse bioscoop. Gelukkig is er sinds enkele jare een wisselwerking tussen het festival en de openbare omroep RAI om opmerkelijke films uit dat verre Azië op te nemen in haar uitdeinende en gespecialiseerde (13 kanalen) tv-programmatie. En in België?

Geschreven door MARCEL MEEUS
 
onomatopee