FIFF 2018: Voorbeschouwing

Vanavond gaat het Festival International du Film francophone (FIFF) in Namen van start. Dit festival verwelkomt (gelukkig) niet de Franse komedies van dertien in een dozijn die wekelijks in de Brusselse en Waalse zalen verschijnen, maar een gevarieerd pallet kleine producties die doorgaans in het arthousecircuit terechtkomen. De films komen uit alle hoeken van de Francofonie, van Roemenië over Frankrijk tot Cambodja en Canada.

In de hoofdcompetitie alleen al zitten films die Jiddisch (M van Yolande Zauberman), Cambodjaans (LES TOMBEAUS SANS NOMS van Rithy Panh) of Roemeens gesproken zijn. Zo is er de Roemeense film ALICE T., waarvan hoofdactrice Andra Guţi in augustus de prijs van Beste Actrice in ontvangst mocht nemen op het filmfestival van Locarno. Straffe prestatie, zeker voor een debuut. Guţi speelt de rol van titelpersonage Alice, de haren rood geverfd, volop puberend en constant in conflict met haar moeder. De focus blijft bij Alice, ook als ze haar moeder (die nooit biologisch kinderen kon krijgen, Alice is geadopteerd) vertelt dat ze zwanger is. Meer dan een moeder-dochterportret is het een portret van Roemeense jeugd, stuurloos en narcistisch. Regisseur Radu Muntean is een van de spilfiguren van de Roemeense new wave, bij ons echter minder bekend dan Cristian Mungiu (4 Months, 3 Weeks and 2 Days) of Cristi Puiu (Sieranevada). Toch werden enkele van zijn zes fictiefilms vertoond in België: One Floor Below werd geselecteerd voor de hoofdcompetitie van Film Fest Gent in 2015 en The Paper Will Be Blue won de Prix Spécial du Jury op FIFF 2006.

Het festival gaat er prat op vrouwelijke filmmakers te vertegenwoordigen. Vorig jaar lag daar expliciet de focus op en ook dit jaar doet FIFF het beter dan pakweg de festivals in Cannes (3/18) en Venetië (1/21) met 4 van de 12 competitiefilms gemaakt door een vrouw. UN AMOUR IMPOSSIBLE mag van dat kwartet de spits afbijten, bij het ‘Gala du 33e FIFF’ op zaterdag. Catherine Corsini verfilmde het gelijknamige boek van Christine Angot over een affaire tussen een man en een vrouw van verschillende komaf. De romantiek maakt plaats voor feminisme wanneer Rachel (rol van de Franse ster van Belgische origine Virginie Efira) zwanger blijkt en rich kid Philippe het kind niet wil opvoeden: dat is beneden zijn stand. We spreken jaren 1950, Rachel heeft geen poot om op te staan. Het autobiografische verhaal van schrijfster Christine Angots over haar moeder, die haar alleen zou opvoeden, krijgt zijn plaats op het witte doek.

De andere films geregisseerd door vrouwen zijn CHARLOTTE A DU FUN (of ‘Slut in a Good Way’ in het Engels, we geven het maar mee) van Sophia Lorain (Canada), M, een Franse documentaire van Yolande Zauberman en PUPILLE van Jeanne Herry (Frankrijk/België).

Ook de documentaire is prominent aanwezig in de hoofdcompetitie, met behalve M nog twee andere selecties. Na The Missing Picture zet de Frans-Cambodjaanse regisseur Rithy Panh zijn poëtisch en schrijnende onderzoek naar de genocide van de Rode Khmer verder in LES TOMBEAUS SANS NOMS. De Brusselse documentairemaker Jorge Léon komt in Namen zijn nieuwe film MITRA presenteren. In zijn vorige film Before We Go bracht hij mensen van wie het levenseinde naderde in contact met dansers en muzikanten in de Munt. In MITRA wil een operagezelschap het leven in een psychiatrisch hospitaal naar de scène brengen, gebaseerd op de briefwisseling tussen de tegen haar wil geïnterneerde Iraanse psychoanalyst Mitra Kadivar en Jacques-Alain Miller, stichter van de Association Mondiale de Psychanalyse.

Beide films maken kans op de Bayard d'Or, de belangrijkste prijs van de hoofdcompetitie, die van start gaat met festivalopener NOS BATAILLES van Guillaume Senez (Keeper). De film komt meteen in de zalen in België, op 3 oktober. In ons oktobernummer schrijven we: “Met op de achtergrond de witte vlekken van duizenden gescande pakjes vindt cineast Senez de juiste toon voor de grauwschildering van stress en burn-out, maar ook voor de vechtlust om het (meestal) voor elkaar te krijgen.” Naast de Belgische films NOS BATAILLES en MITRA is er een resem aan Belgische coproducties: de reeds aangehaalde dramafilms UN AMOUR IMPOSSIBLE en PUPILLE, FORTUNA van de Zwitser Germinal Raoux, en WELDI van de Tunesiër Mohamed Ben Attia (Hedi, zie FIFF 2016). WELDI heeft zijn Belgische release op 7 november.

Naast de documentaires en fictiefilms in hoofdcompetitie zijn er twee kortfilmcompetities en een competitie voor debuutfilms. Er zijn verder verschillende jongerensecties (Campus) en een aparte selectie van documentaires (Place au doc!), maar daaraan zijn geen prijzen verbonden.

Bekijk hier het volledige programma.

Beeld: ALICE T. 

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS
 
onomatopee