Filem'On Kinderfilmfestival ten einde

Kinderfilmfestival Filem'On zorgde ervoor dat tijdens de herfstvakantie kinderen en jongeren de straten van het centrum van Brussel vulden. Er was geen ontkomen aan; alles wat bewoog werd geregistreerd, met geleende witte Canon-camera's, persoonlijke mobieltjes & iPads. Verder werden op diverse locaties jeugd- & kinderfilms vertoond.

Tussen het nieuwe werk dat tijdens het festival te zien was zat onder meer GRUWELIJKE RIJMEN van Duitsers Jan Lachauer & Jakob Schuh, gebaseerd op Revolting Rhymes van Roald Dahl. De film was al te zien tijdens het laatste weekend van oktober in Antwerpen, toen JEF boven de doopvont werd gehouden, de samensmelting van Jekino, Lessen in het donker & JEFF (Het Jeugdfilmfestival). De animatiefilm laat de boze wolf aan het woord die – niet gehinderd door enige kennis van archetypes – zijn versie geeft van overbekende sprookjes zoals Roodkapje, De drie biggetjes en Sneeuwwitje. Uit zijn interpretatie mag blijken dat de vrouwelijke protagonisten veel gevaarlijker en moorddadiger zijn dan de mannelijke.

Ook nieuw is HOTEL DE GROTE L. De Nederlandse filmmaakster Ineke Houtman heeft al een behoorlijke lijst weerbarstige jeugdfilms op haar naam staan, zoals Madelief, Polleke, De indiaan en Mijn opa de bankrover. HOTEL DE GROTE L kreeg opnieuw haar duidelijke vingerafdruk mee. Moeder overleden, vader met hartproblemen in het ziekenhuis en vier kinderen, die proberen een hotel draaiende te houden ... Het zou een scenario van Hirokazu Kore-Eda (Nobody Knows, je weet wel) kunnen zijn. Houtman kneedde het geheel echter tot een verhaal over hoe jongens naar meisjes kijken en vice-versa. Na de voorstelling was ze bereid om enkele vragen te beantwoorden.

Waar haalde je je inspiratie?

INEKE HOUTMAN: “Het verhaal hoorde ik van een vriendin, die het zelf had meegemaakt: een zaak leiden wegens ziekte van de vader. Afgezien daarvan speelde ik al lang met het idee om eens een film te maken over de verschillen tussen jongens en meisjes.”

Ze keert zich om naar de aanwezige jongeren en vraagt: “Wie van de meisjes zou een jongen willen zijn?” Vrijwel alle meisjes willen dat, zo blijkt. En dan: “Wie van de jongens zou een meisje willen zijn?” Het wordt stil, niemand blijkbaar. Ze keert zich weer naar mij: “Dat is duidelijk, denk ik.” (lacht).

Twee scenaristen, hoe werkt dat?

I. HOUTMAN: Het idee komt van mij, zoals ik al zei, maar Sjoerd Kuyper, een schrijver, maakte er een boek van. Samen hebben we vervolgens aan het scenario van de film gewerkt. De storyboards heb ik dan weer uitgetekend.

Waarom maak je jeugdfilms?

I. HOUTMAN: “Het boeiende aan kinderen is dat ze alles voor de eerste keer meemaken, daarom zijn ze ook open, onbevangen, en is het zo leuk om met hen te werken. De regie dien je natuurlijk op hen af te stemmen. Een droevige scène bijvoorbeeld begint met hen te vertellen dat ze aan iets triests uit hun eigen leven moeten denken. Daarbij moet je de opnamedagen zo plannen dat ze met de schoolvakanties samenvallen en op de filmset mag het niet te laat worden 's avonds.”

Liefhebbers van jeugdfilms herinneren zich zonder twijfel Jack van de Duitser Edward Berger, een ontluisterend drama van een jongen die zijn gezin probeert overeind te houden. De film heeft er een zusje bij met LITTLE HARBOUR (of Piata lod) van de Slovaakse Iveta Grófová. Het drama oogt aanvankelijk vrij naturalistisch met een jonge alleenstaande moeder, die liever zingt en drinkt dan voor haar tienerdochter te zorgen. Het meisje Jarka wil het beter doen en krijgt daartoe de kans wanneer ze op een tweeling moet passen, terwijl een andere jonge moeder er met een paar drinkebroers vandoorgaat. Samen met een buurjongen trekt ze naar een verlaten tuinhuisje om daar een gezinnetje te vormen. Terwijl het realisme stilaan overvloeit in sprookjesachtige knusheid, drukt de aanwezigheid van de baby's je opnieuw met de neus op de realiteit, om ten slotte uit te monden in een surrealistische scène. Een les in verantwoordelijkheid, waar niet alleen jongeren maar ook volwassenen een flinke kluif aan hebben.

De prijsuitreiking Bella Brussella sloot de 11de editie van Filem'On af. Tijdens een anderhalf uur durende proclamatie kwamen de volgende films als winnaar uit de bus:

Prijs van de +10 jury: AMELIE RENNT, Tobias Wiemann, Duitsland - Italië

Prijs van de +13 jury: LITTLE HARBOUR, Iveta Grófová, Slovakije

Internationale jury: Speciale vermelding voor ROOM 213, Emilie Lindblom, Zweden

Beste Documentaire: DAS MÄDCHEN VOM ÄNZILOCH, Alice Schmid, Zwitserland

Publieksprijs: LE LION ET LE SINGE, Benoît Feroumont, België (5 minuten)

Beeld boven: LITTLE HARBOUR

Geschreven door ALFONS ENGELEN
 
onomatopee