Filmfestival Cannes 2012: Thérèse Desqueyroux (Slotfilm - Buiten competitie)

Deze adaptatie van Francois Mauriacs gelijknamige roman van 1927 sluit het 65ste festival van Cannes af. Geen lichtvoetige komedie zoals gewoonlijk maar het verhaal van gifmengster Thérèse, die haar domme, bourgeois echtgenoot Bernard (Gilles Lellouche) geregeld een druppel te veel arsenicum serveert voor zijn hartkwaal. De roman is gebaseerd op een authentiek nieuwsbericht over een vrouw die tevergeefs geprobeerd heeft om haar man te vergiftigen.

Regisseur Claude Miller (1942 – 4 April 2012) stierf vorige maand en deze vertoning is dan ook een eerbetoon aan de cineast van films als La meilleure façon de marcher (1976), Garde à vue (1981), Mortelle randonnée (1983), l’Effrontée (1985) en Classe de neige (1998). Tijdens de Nouvelle Vague was Miller vooral bekend als assistent van François Truffaut, Robert Bresson en Jean-Luc Godard.

Audrey Tautou (Amelie Poulain) vertolkt de rol van de kettingrokende feministe avant la lettre, even geloofwaardig als een halve eeuw geleden Emmanuelle Riva, de ster van Hiroshima mon amour (1959) van Resnais, op zijn 89ste nog in competitie, maar ook van Amour (2012), de Gouden Palm winnaar 2012 van Michael Haneke. Die eerste verfilming van Thérèse Desqueyroux kwam uit in 1962 geregisseerd door de Franse regisseur Georges Franju met Philippe Noiret in de rol van Bernard Desqueyroux. Net als Madame Bovary rebelleert Thérèse Desqueyroux tegen de verstikkende moraal van de bourgeoisie. Mauriac en Franju vertellen het verhaal van deze anti-heldin non lineair met flashbacks terwijl Claude Miller zich houdt aan een klassieke, chronologische vertelling. Oudere filmstudenten kennen de versie van Georges Franju door en door omdat professor J.M. Peters deze verfilming van Mauriacs Thérèse Desqueyroux als uitgangspunt nam voor zijn semiotische analyse in het boek Roman en Film.

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE