Filmfestival Marrakech

Aan alles merk je dat Marokko het jaarlijkse internationaal filmfestival van Marrakech (nog tot 8 december) hoog in het vaandel draagt. Overal hangen affiches en niet louter van films. Van elk jurylid bijvoorbeeld prijkt er her en der levensgrote foto én filmografie, met op kop de voorzitter van de jury: John Boorman.

De twee zalen waar de meeste activiteiten plaatshebben zijn de minister- en de ambassadeurszaal in het Congrespaleis. Talloze films in competitie zijn intussen al op andere festivals te zien geweest. LES CHEVAUX DE DIEU (foto) van Nabil Ayouch (ook van Ali Zaoua) ging weliswaar in wereldpremière in Cannes maar ik kan je verzekeren dat deze aangrijpende analyse van hoe vier jeugdkameraden, afkomstig uit een armenwijk in de periferie van Casablanca, er toe komen zichzelf op te blazen voor het 'Heilige Doel', hier toch veel harder aankomt. De filmer zoekt in de film vooral naar het waarom. En dat zijn dan overduidelijk de armoede, de frustratie, de criminaliteit en de gevangenis als leerschool voor het Islamitische fundamentalisme dat jongeren als kanonnenvoer gebruikt.

Het Canadese CAMION van Rafaël Oullet vertelt ook een erg pessimistisch verhaal van een oudere trucker die na een dodelijk ongeval het niet meer ziet zitten. Zijn twee zonen trachten hem tevergeefs te helpen.

Voor wat meer levensvreugde moeten we op Jemaa el Fna zijn. Op dat mythische plein in plaats van popcorn gekookte schapenkoppen, slakken en ander lekkers. Met dit jaar een ode aan de Indiase Cinema, in aanwezigheid van danslegende Shahruhk Khan en de hele cast van STUDENT OF THE YEAR.

Een dezer geraakte ik op de derde plek van het festivalgebeuren: een oude volkscinema met rode zetels in het centrum van de stad: Le Colisée. Inkom 10 dirham (1 euro). De meeste cinefielen gaan dan ook niet naar het Congrespaleis maar zien hun films daar 's avonds. OH BOY! Is een sterke afsluiter. Dat zwartwit filmdebuut van Jan Ole Gerster is een bijzonder grappig Duitse tragikomedie die vertelt dat het niet zo eenvoudig is om in Berlijn aan een kopje koffie te geraken.

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE
 
onomatopee