Filmfestival van Deauville: een voorbeschouwing

Een filmfestival uitsluitend gewijd aan Amerikaanse cinema? Het lag lang moeilijk in cinefiel en chauvinistisch Frankrijk maar ondertussen is 'Deauville' een begrip én een klein beetje een instituut geworden. Het in 1975 gestichte 'Festival du Cinéma Américain' is aan zijn 41ste editie toe, die loopt van 4 t.e.m. 13 september, en met de leeftijd kwam ook het respect. Met dank aan de evenwichtsoefening tussen kleine onafhankelijke films en grote Hollywoodfilms, tussen passie voor cinema en flair voor marketing.

Als Cannes het festival is van De Kunst, dan is Deauville het festival van De Cultus. Daar waar het gebeuren aan de Azurenkust een feest is voor professionals, is het jaarlijkse rendez-vous in de Normandische badstad een feest voor het publiek. Maar allebei zijn het eigenlijk commerciële happenings (zij het op een heel andere schaal) die gepresenteerd worden als een eerbetoon aan De Cinema. Een hommage die via De Filmmakers ('les stars' in Cannes, 'the talent' in Deauville) ook heel wat glamour geeft aan deze festivals.

Daar is niets mis mee wanneer er ook nog wat mooie films vertoond worden. Dat lijkt dit jaar alvast in orde te komen in Deauville want de selectie van deze 41ste editie oogt veelbelovend. En dat is onder meer te danken aan … de hommages! In tegenstelling tot heel wat andere festivals blikt Deauville wel uitgebreid terug naar het verleden. Het festival waar we ooit Elizabeth Taylor, Rock Hudson, Bette Davis en Robert De Niro (maar ook Samuel Fuller, Richard Brooks, Brian De Palma en John Carpenter) in levende lijve zagen (ja, Erik Van Looy, we zijn Ryan O'Neal niet vergeten) heeft natuurlijk een traditie op dat vlak.

De charme (en de kracht) van Deauville is dat ook bij de hommages de uitersten elkaar raken. Dit jaar wel heel extreem. Aan de ene kant worden mega-auteurs zoals Orson Welles (de patroonheilige van alle onafhankelijke en creatieve cineasten) en Terrence Malick (de antithese van de rode loper-filmmaker), aan de andere kant de koning van wat criticus Calum Marsh de 'vulgar auteurists' noemt, Michael Bay en de matig getalenteerde acteur-producent Orlando Bloom. Met ergens tussenin producent Lawrence Bender en de acteurs Keanu Reeves, Ian McKellen en Patricia Clarkson.

Een tweede troef van het festival is de competitie die een tijdje gereserveerd werd voor eerste en tweede films maar die nu resoluut de kaart van de (kleine) onafhankelijke film trekt. Met onder meer de zesde film van Ramin Bahrani, 99 HOMES. Maar ook heel wat werk van jonge cineasten: BABYSITTER (Morgan Krantz), SONGS MY BROTHERS TAUGHT ME (Chloé Zhao), COP CAR (Jon Watts), DAY OUT OF DAYS (Zoe Cassavetes), Dixieland (Hank Bedford), Emelie (Michael Thelin), I SMILE BACK (Adam Salky) en KRISHA (Trey Edward Shults). Naast films van namen zoals Jeremy Saulnier (GREEN ROOM) en Rick Famuyiva (DOPE). De jury o.l.v. Benoit Jacquot zal zijn werk hebben.

Nog een troef is de dit jaar beperkte maar kwalitatieve selectie documentaires. In de sectie 'Les docs de l'oncle Sam' krijgen we ALTMAN (Ron Mann), BY SIDNEY LUMET (Nancy Buirski), HITCHCOCK-TRUFFAUT (Kent Jones), THIS IS ORSON WELLES (Clara & Julia Kuperberg), JANIS (Amy Berg), STEVE McQUEEN: THE MAN & LE MANS (Gabriel Clarke & John McKenna) en THE WOLFPACK (Crystal Moselle) te zien. Voorwaar een zeer cinefiel dosis kijkvoer.

Tussen openingsfilm EVEREST van Baltasar Kormakur en slotfilm SICARIO van Denis Villeneuve worden er ook nog een pak premières op het publiek losgelaten. Naast twee films van Eli Roth (KNOCK KNOCK en THE GREEN INFERNO) ook nog PAWN SACRIFICE (Edward Zwick), SLEEPING WITH OTHER PEOPLE (Leslye Headland), EXPERIMENTER (Michael Almereyda), DANNY COLLINS (Dan Fogelman), FIVE FLIGHTS UP (Richard Loncraine), OCTOBER GALE (Ruba Nadda), CRAZY AMY (Judd Apatow) en Terrence Malicks KNIGHT OF CUPS. Looks great! Hoe zeggen ze dat in Deauville? A precious moment for all cinema lovers!

Geschreven door IVO DE KOCK
 
onomatopee