Filmfestival van Rotterdam: Su Re | Marcel Hanoun

Met het oersterke SU RE (foto) manifesteert Giovanni Columbu zich al onmiddellijk als een ernstige kandidaat op een van de te winnen Tiger Awards volgende week. Columbu's nieuwe kijk op het passieverhaal van Christus is gebaseerd op de vier evangeliën (van Marcus, Johannes, Mattheus en Lucas), is gesitueerd in het wat ruige berg- en rotslandschap in Sardinië en wordt gespeeld door mensen van ter plekke. Nog het dichtst benadert SU RE (te vertalen als The King, Christus Koning) Pasolini's visie in diens klassieker 'Het evangelie volgens Mattheus'. De Christus van Columbu – geen fysiek mooie figuur, des te meer komt zijn innerlijke schoonheid naar buiten – is doodsbang en lijdt, ondergaat zwijgzaam dat lijden, tot en met de dood, genageld aan het kruis. De man die vocht tegen de rijken,de priesters en het opnamen voor de armen is in de ogen van Columbu niet zo interessant, de figuur van de verrader Judas des te meer, evenals het volk dat hem zal veroordelen en in de eerste plaats uit individuen bestaat. In die zin lijkt SU RE bijna een metafysische kijk op de (lijdende) mens.

De camera en de kijker. Het is de rode draad in het omvangrijke oeuvre van de enkele maanden geleden overleden Franse ambachtelijke filmer Marcel Hanoun. Hij behoorde tot de Nouvelle Vague van het eerste uur (samen met Godard) want begonnen halfweg de jaren '50. Rotterdam bracht twintig jaar geleden al hulde aan deze in de grootste intimiteit – ver van Parijs dus – naarstig experimenterende filmer voor wie 'Cinema niet bestaat'. Zijn thema's waren het kader (het frame), afwezigheid, de dood,... Zaterdag stonden twee films in één programma – als hommage én afscheid – die elkaar spiegelden: het tweeluik L'ENTREFILM van Francesca Solari en Hanouns CELLO, de laatste film van Mar-cello' (heb je h'm?). Voor en na de films bracht Francesca Solari een hele mooie en ingetogen hulde aan de even eigenzinnige als koppige filosoferende filmer die in zijn minimalistische films altijd de grenzen van het medium exploreerde in licht en beeld en woord.

Geschreven door FREDDY SARTOR
 
onomatopee