Filmmagie in gesprek met filmregisseur Robin Campillo (Eastern Boys)

Tien jaar geleden debuteerde Robin Campillo met het surrealistische ‘Les Revenants’, een moderne zombiefilm, waar de terugkerende doden niet naar mensenvlees hunkeren, maar hun normale leven willen voortzetten. Nu, tien jaar later, is de Franse filmer terug met zijn tweede film: EASTERN BOYS. De filmmaker is vooral schrijver én monteur van enkele films van Laurent Cantet. Gouden Palm Entre Les Murs was zo’n samenwerking. Ditmaal koos Campillo voor een op feiten gebaseerd verhaal, dikte het aan met diepgang en evoluerende personages.

FILMMAGIE: Vanwaar kwam de inspiratie voor EASTERN BOYS?
ROBIN CAMPILLO: Het idee voor de film kwam er toen ik het verhaal hoorde van een Franse blauwhelm die zich seksueel aangetrokken voelde tot een twintigjarige asielzoeker van buitenlandse origine. Het was een relatie die eerst puur seksueel was en tot een vader-zoonrelatie was geëevolueerd. Toen ik dat te horen kreeg, vroeg ik mij af hoe zoiets kan gebeuren, hoe komt zo’n relatie tot stand? Ongeveer een anderhalve maand na Les Revenants, schreef ik het scenario voor EASTERN BOYS al en beeldde ik mij in hoe de militair en de asielzoeker elkaar zouden leren kennen. Toch ontbrak er aan dat verhaal nog iets: een collectief element. En dat werd dan uiteindelijk de bende van Oost-Europese illegalen die via prostitutie homejackings plegen. De reden van hoofdpersonage Marek om daaraan mee te doen, is eigenlijk omdat hij zelf naar een uitweg zoekt. Vanaf het moment dat Daniel hem om zijn diensten vraagt, is er een soort dominantie; Daniel die Marek blijft domineren. Nochtans is Marek geen homo, maar hij is er wel door gefascineerd, mede door die dominantie van Daniel. Na een tijdje wordt de seks oppervlakkig en stopt ze vanzelf, waardoor Daniel meer een vader voor hem wordt dan een geliefde.

Waarom zit er tien jaar tussen Les Revenants en EASTERN BOYS?
R.CAMPILLO: Het idee, dat dus al zo lang in mijn hoofd zat, heb ik wat laten sudderen. Voor deze film heb ik mijn tijd genomen. Zo ben ik, samen met de fotograaf, Jeanne Lapoirie, een jaar lang op zoek geweest naar Russische acteurs. Ook waren er vele repetities en heb ik veel ruimte overgehouden om op de set te kunnen improviseren.

Karakteristiek voor EASTERN BOYS is dat het tal van onverwachte plotwendingen kent. Gebruik je die bewust om de kijker alert te houden?
R.CAMPILLO: Toen Les Revenants uitkwam, had een recensent, die ik persoonlijk graag mag, kritiek op het feit dat mijn film in hetzelfde ritme bleef. Dat irriteerde me wel. Daarom schreef ik het verhaal in hoofdstukken. Elk hoofdstuk is eigenlijk een andere film, een andere dimensie. Hier maak ik graag de vergelijking met het onlinespel ‘World of Warcraft’. Daarin heb je een “loop”-modus, waarin je personage die virtuele wereld kan verkennen, maar er is ook een “vecht”-modus. Het eerste deel van EASTERN BOYS speelt zich af in Gare du Nord in Parijs, waar Daniel en Marek elkaar ontmoeten. Daniel is een soort roofdier op zoek naar zijn prooi. In het tweede deel, de homejacking worden de rollen omgedraaid en is Daniel prooi voor de groep. Ik deed dat om zowel de kritiek te counteren, maar ook zodat je de personages in verschillende modi ziet. Voor mij is een film als een symfonie, opgedeeld in thema’s waarin de personages de instrumenten zijn die, zoals in een muziekstuk, door elkaar verweven zijn.

Er zijn vele long shots in de film. Moeten zij het hoofdpersonage van Daniel accentueren? Want voor iemand die bestolen wordt, straalt hij veel rust uit net zoals die beelden.
R.CAMPILLO: Inderdaad. Hij is zelfs meer dan rustig. Het is net alsof dat “feestje” iets in hem doet veranderen, zoals een soort openbaring. Dat is trouwens een trucje dat ik gebruik tijdens het schrijven van een scenario. Naast de dialogen schrijf ik ook de gedachtegang van het personage, wat er op dat moment zo allemaal door zijn hoofd gaat. Dat is gemakkelijker voor de acteurs die zich zo makkelijker kunnen inleven in de scène. Tijdens de homejacking zie je Daniel denken: Wat gebeurt er nu? Maar tegelijkertijd is het een soort metamorfose, een wedergeboorte, een startpunt om opnieuw te beginnen. Dat doet hij dan samen met Marek.

Je films hebben een stijl die dicht aanleunt bij het docudrama. Heb je daar een reden voor?
R.CAMPILLO: Mijn eerste film vertelde een onwaarschijnlijk verhaal, iets dat nooit zou kunnen gebeuren. Situaties die boven de realiteit uitstijgen, maar die ik toch zo realistisch mogelijk wil voorstellen zodat de mensen een beeld krijgen van wat er écht zou kunnen gebeuren, zodat ze zich de vraag stellen: Wat als het echt zou gebeuren? Bij EASTERN BOYS is dat minder relevant omdat er geen bovennatuurlijke elementen aan te pas komen, maar het is wel hetzelfde principe: de situaties zo realistisch mogelijk voor stellen.

INTERVIEW BRUSSEL – 24 MAART 2014

Geschreven door TOMAS VAN DE VOORDE