Filmmagie op de filmset van Brabançonne

‘Ik ben verliefd op jou’ , een hit-uit-de-tijd-van-toen van charmezanger Paul Severs galmt ’s morgens door een winkelstraat in het centrum, vlak bij de kerk , van het rustige Lebbeke, de filmset van de nieuwe film van Vincent Bal. Het is de 28ste van de voorziene 37 draaidagen van BRABANÇONNE.

Vincent Bal is terug in het land. Na Man van Staal (1999), laureaat van de jeugdfilmsectie van het Filmfestival van Berlijn destijds, maakte hij in Nederland succesrijke jeugdfilms zoals Minoes (2001) en Nono het Zigzag Kind (2012). Met het op en top Belgische BRABANÇONNE keert hij terug naar zijn thuisland. Na elke take trekt hij een sprintje tussen de regisseurstent en de steadycam(era) om nog enkele bijkomende tips en aanwijzingen te geven. Ze lopen een paar uur achter op het vrij strakke schema; elke seconde telt want tijd is geld.

BRABANÇONNE is een muzikale romantische komedie met een communautair kantje. De Vlaamse harmonie Sint-Cecilia en het Waalse En Avant zijn rivalen in de selectiewedstrijd voor het Europees kampioenschap voor harmonieorkesten. Stertrompettist van En Avant Hugues (Gespeeld door Arthur Mobile Home Dupont) speelt zo goed dat Willy van Sint-Cecilia alles wil geven. Helaas geeft hij iets te veel, tijdens zijn laatste noot overlijdt hij aan een hartaanval. Beide orkesten worden geselecteerd voor de finale, slechts eentje kan België vertegenwoordigen op het Europees kampioenschap. De Vlamingen willen Hugues inlijven om Willy te vervangen, maar dat blijkt niet zo makkelijk. De jonge, knappe trompettist doet enkele meisjesharten sneller slaan en het conflict tussen de twee harmonieën laait op.

In een film over orkesten komt uiteraard veel muziek voor en ook vele (een 50-tal!) acteurs. De stem van Liesa Naert (die Tine speelt en onder meer bekend van de cultreeks Willy’s en Marjetten) klinkt door de geluidsinstallatie op de set. Ostentatief danst ze playbackend (“Ik ben verliefd op jou”) mee in de etalage van haar winkel, Tine’s Boetiek, speciaal voor haar lief die de etalage komt voorbij gekuierd. De steadycam volgt haar terwijl ze terloops enkele paspoppen als danspartner gebruikt. Het shot is niet makkelijk, alles reflecteert in het venster waarachter Liesa danst. De cameraploeg niet in het venster laten weerspiegelen is een klus op zich, bovendien is er heel wat dynamiek in beeld. De timing van de actrice moet perfect gelijklopen met de muziek, ze moet de woorden van het liedje correct playbacken en de camera moet op tijd op de juiste plaats staan. “Een complexe scène”, zo bevestigt DoP Danny Elsen ons vermoeden. De scène van ongeveer een halve minuut wordt een zevental keer overgedaan.

De opnames van BRABANÇONNE lopen een beetje achter op schema. De spoed zit er duidelijk in. Bal rent na elke aanwijzing aan acteurs en cameraploeg terug naar het groene tentje. “Ik krijg geen beeld op de monitor!” panikeert hij even, terwijl medewerkers proberen uit te vissen wat er nodig is om die monitor opnieuw te laten werken. De regie van Bal is streng maar rechtvaardig; omdat een tijdschema moet worden gerespecteerd, is er geen tijd voor wollig en verdoezelend taalgebruik, alleen maar voor directe orders en duidelijke aanwijzingen.

In Lebbeke vond Bal de ideale locatie voor een boetiek – een winkeltje dat voor de gelegenheid opnieuw open is, een bloemenwinkel speciaal voor de film ingericht, een slagerij en een bakkerij. De klok van de nabijgelegen kerk is wel stilgezet, vliegtuigen komen herhaaldelijk overgevlogen. Het straatje waarin wordt gefilmd kan onmogelijk volledig worden afgesloten; enkele fietsers en voetgangers passeren nieuwsgierig op de achtergrond. En dan zijn er nog de talloze figuranten. Af en toe moeten zij opdraven voor een of ander sfeervol tussenshot. De regisseur van de figuranten is trouwens Wannes Destoop, die in 2011 voor zijn kortfilm Badpakje 46 de juryprijs won in Cannes.

Passanten blijven staan om het spektakel te bewonderen en bewoners van het straatje bekijken van in de voordeur of vanuit het raam de bedrijvigheid op de filmset. Sommigen zijn bevriend met figuranten of ze zijn geïnteresseerd in het hele opnameproces. De zon schijnt zo fel dat het gehuurde studiolicht op de kraan overbodig lijkt, Lebbeke geniet van deze mooie lentedag.

De film zal van 10 december al in de zalen hier te zien zijn. Tijdens de donkere maand zal deze Belgische versie van Brassed Off (1996) de cinema’s verlichten.

Geschreven door WOUTER SPILLEBEEN
 
onomatopee