Guido Huysmans Young African Film Makers Award Prize Winners 2015

“Ik hou van verscheidenheid in cinema” liet Guido Huysmans optekenen in 2011. Het lag dan ook voor de hand dat de uitreiking van de YAFMA'S een breed spectrum zou vertonen, onder het waakzaam oog van de pas aangestelde 'master of ceremonies' Jos Oleo. Met “ondanks alles is het een feesteditie, Guido zou het niet anders gewild hebben” opende hij de stemmige avond.

Denise Vandevoort, de Leuvense schepen van cultuur, die als eerste het spreekgestoelte betrad, verklaarde dat iedereen bij Guido's overlijdensbericht verweesd was achtergebleven, grapte vervolgens met een anekdote uit 2004 toen de gepassioneerde Guido's op haar cabinet in het vuur van de discussie vergaten om subsidies te vragen en ze besloot met het belang van het Afrika Film Festival te onderstrepen als 'actualisering van het erfgoed'. Guido Convents schetste het ontstaan & de evolutie, het streven naar films 'over' in plaats van 'met' en eindigde met zijn naamgenoot te betitelen als een bruggenbouwer die voor sociale cohesie vocht. Na het zingen van het ontroerende MALAIKA door actrice Vanessa Ngoga – wier portret ook de poster van het filmfestival siert – werd een familielid uitgenodigd om een intiemer portret te schilderen. Dat werd een erg emotionele speech waarin Guido Uythuysmans werd gedoopt terwijl Ward Geens (3de wereldraad) de overledene omschreef als een non-conformist met een doel voor ogen, een man van de concrete actie. Na vertoning van SOEUR OYO een kortfilm met veel documentaire elementen over de tweespalt tussen traditie en opvoeding las regisseur Monique Mbeka Phoba – in de beide landstalen een kort en krachtig in memoriam voor, waarmee de herdenking werd afgesloten.

De reden waarom de zaal was volgelopen had evenwel meer met de overhandiging van de YAFMA'S te maken vermoedelijk. Iedereen die erbij was op zaterdag 21 maart zal wel weten hoe sterk en persoonlijk de 11 films van de competitie waren. Opvallend bij de selectie – van Guido Huysmans nog – zijn onder meer titels zoals : APRÈS LE MORT DE MON MARI, EXCUSE ME WHILE I DISAPPEAR (een verstilde studie van beeldpoëzie en geometrie over een straatveger die niemand een blik waardig gunt, afgezien van de camera dan). Of UN ALLER SIMPLE, een documentaire over een begrafenis, eveneens het onderwerp in MATANGA van Congolees Georges Kabongo, een verbluffende film waar de jury onder leiding van Walter Verdin niet naast kon kijken. “Wanneer het leven bijna waardeloos blijkt, gesleten in angst en armoede, dan is de dood een verlossing en een reden om feest te vieren”. Een statement en tevens een van de weinige woorden die gesproken worden in het onthutsende spektakel. Meer dan een eervolle vermelding zat er echter niet in en de tweede prijs werd nog een ex aequo ook, KWAKU van Ghanees Anthony Nti, (de naam van een oude fabel met een slimme spin als archetype en een kleine jongen van 8 die op een pientere manier geld wil verdienen om een cadeautje voor zijn grootmoeder te kopen) en HOUKAK van Marokkaan Younes Yousfi. De titel betekent zoveel als 'daarom', speelt zich af in Casablanca en meestal aan de toog, waar druk wordt gefilosofeerd over de dingen des levens die verkeerd gingen.

Rwandees Ishimwe Samuel Karemangingo kreeg voor CROSSING LINES (foto) de eerste prijs vandeze eerste editie. En hoe kan het anders, de film heeft de genocide van twintig jaar geleden intussen in zijn land tot onderwerp. Belicht evenwel vanuit een onalledaags standpunt van een Tutsi-dokter die iemand het leven redt om er dan achter te komen dat de man onderweg was om hem te vermoorden. Beroepseer versus politiek geweld bijgevolg, verpakt in een hermetische stijl. Een terechte winnaar.

De 20ste editie nadert in Leuven zijn einde met EXAMEN D'ETAT als orgelpunt, en zindert nadien nog na in diverse culturele centra. De tentoonstelling van de Animatiefilm in Centraal-Afrika, een heuse wereldpremière (het moet niet altijd louter film zijn) is nog te bezichtigen in de universiteitsbibliotheek op het Ladeuzeplein. De vele kleifiguren - die niet mogen aangeraakt worden - doen denken aan The Missing Picture van de Cambodjaanse cineast Rithy Panh, maar ook de mallen waarin de klei gegoten werd, de secuur ontworpen kleren en juwelen, de plakkaten met duidelijke, verhelderende uitleg en een keure aan animatiefilms van curator Jean-Michel Kibushi, de Congolese filmmaker, is NIET TE MISSEN. Nu vlakbij en na zondag 19 april pas naar het Parijse Beaubourg.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee