Habibi en Headshot, winnaars Cinema Novo

HEADSHOT (foto) en HABIBI zijn uitgeroepen tot de grote winnaars van de 29ste editie van het wereldfilmfestival Cinema Novo in Brugge.

Hoe moeilijk het wel is om een eerlijk mens te blijven, wanneer men in een meedogenloze mallemolen van corruptie en geweld terechtkomt, is het uitgangspunt van HEADSHOT waarmee de Thaise filmer Thai Pan-ek Ratanaruang van de jongerenjury de Amakourouprijs kreeg. "Een duistere en spannende film'" dixit het juryrapport. HEADSHOT haalde het van L'ESTUDIANTE van Santiago Mitre.

Een arme dichter (Quas) van eenvoudige komaf ziet geen andere uitweg dan zijn liefde voor Layla in smachtende verzen op muren te schilderen. In HABIBI (RASAK KHARBAN) is het vrij snel duidelijk dat de onmogelijkheid van hun relatie en verijdelde vlucht slechts tot een dramatische ontknoping kan leiden. Het Arabische sprookje uit de 7de eeuw, getransponeerd naar de bezette gebieden leverde de Palestijnse Susan Youssef de Camera Novoprijs op, beoeld voor de distributeur die de film in België in de bioscoop brengt “De regisseur geeft het eeuwenoude en universele verhaal van de verboden liefde, een tegelijk poëtische, prangende en brandende actuele invulling”, waren de lovende woorden van de jury. Hopelijk is het universele thema van een verboden liefde een beter lot beschoren dan KESHTZAR HAYE SEPID (The white meadows) van Mohammad Rasoulof, die vorig jaar de prijs won en nog altijd (tevergeefs?) op een Belgische distributeur zit te wachten.

Na Locarno, Namur en Rotterdam kreeg MONSIEUR LAZHAR van Philippe Falardeau nu ook in Brugge de Prijs van het publiek, wel met een beetje knip-en plakwerk misschien, want EL GUSTO werd omwille van het documentaire karakter zo goed als geweerd uit de lijst en eindigt op 9 vande Top 10. De aankoop van een spiegel en een stel vergeelde foto's vormden voor Safinez Bousbia de aanzet om op zoek te gaan naar de muzikanten van de Chaabi, een muziekstijl die Joodse klezmer, volksmuziek uit Andalusië, Berbermelodieën uit het Atlasgebergte en klassieke Arabische muziek vermengt tot populaire Kasbah-hits. Men moet al van goede huize komen om zich daar meer dan 'oriëntaals' bij te kunnen voorstellen; elke terug opgespoorde muzikant vormt een puzzelstukje in de film, met het eigen instrument en lievelingslied. Pas wanneer ze allemaal verzamelen in Marseille en er een soort exotische big-band ontstaat, krijgt men een idee van het volledige plaatje. Politieke kortzichtigheid die hen in 1962 uit elkaar dreef kon evenwel hun liefde voor muziek nooit doen verdwijnen. In alle vriendschap spelen deze 80- plussers nu de liederen die ze al die jaren in hun hart hebben gekoesterd. Niet alleen een muzikaal maar tevens op documentair vlak een inventief en hoogstaand werkstuk.

Het festival dat vanaf volgende editie intens gaat samenwerken met Open Doek in Turnhout, staat voor 2013 geagendeerd in de tweede helft van april.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee