Halfweg het Filmfestival van Rotterdam

Verrassend toch dat in Rotterdam (IFFR) halfweg het festival in de Publieksenquête WADJDA de lijst aanvoert, de eerste film uit Saoedi-Arabië – over een meisje van tien dat per se een fiets wil – gemaakt door een vrouw, namelijk Haifaa Al Mansour.

Het IFFR focust dit jaar onder meer op de Iraanse film in ‘Inside Iran’ die door het regime met argusogen wordt gevolgd, na jaren van hoog conjunctuur met tal van pareltjes tot gevolg en een dozijn aantal filmers die in binnen- en buitenland bekend zijn geworden. Maar het tij keerde en sedert enkele jaren werden talloze filmmakers door een beroepsverbod getroffen. Met het gevolg dat zij die nog mogen films maken waarin de symboliek moet uitdrukken wat ze in feite willen zeggen. Mohammad Shirvani pakt in FAT SHAKER (foto) uit met een ogenschijnlijk eenvoudig verhaal al wordt er dus onderhuids iets heel anders onthuld. De avonturen van een zware, 'zwaarwichtige' man die zijn mooie, jongere vrouw en zoon gebruikt om overeind te kunnen blijven mag dan voor binnenpretjes zorgen, de kijker die op de hoogte is van de repressie onder het autoritaire systeem in Iran weet wel beter.

Sprankelende, vernieuwende cinema wordt opgediend in de film 36 door Nawapol Thamrongrattanarit uit Thailand. In precies zoveel korte hoofdstukjes (en een epiloog) groeit de zoektocht naar de juiste filmlocatie uit tot een soort metafilm waar onder meer het belang van de sfeer van een gebouw wordt toegelicht. Hoe fragiel de foto als geheugensteuntje voor onze herinnering wel is mag dan het hoofdthema zijn, de eigenlijke melancholische love story is meer dan mooi en ontroerend.

GOZETLEME KULESI (Watchtower) van de Turk Pelin Esmer lijkt wel uit een roman van Kerouac gestapt. De boswachter die een woud bewaakt vanop zijn uitkijktoren krijgt gezelschap van een net bevallen jonge vrouw. “Vooraf werd er niet gerepeteerd, ik wou alles zo realistisch mogelijk uit de acteurs krijgen, zonder mijn tussenkomst,” aldus de maker, die ook nog vertelde dat het onderwerp voor zijn film hem zomaar te binnen schoot tijdens het drinken van een kop thee, gedurende een sanitaire stop bij een autobusrit.

Nog in competitie het best aardige PENUMBRA van de Mexicaan Eduardo Vilanueva. Een echtpaar woont in een schamel hutje ergens – vrij letterlijk in the middle of nowhere. Terwijl de man op jacht gaat zorgt zijn vrouw voor het huishouden. De jaren hebben blijkbaar geen vat op hun relatie gekregen.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee