Het Afrika Filmfestival focust op Ethiopië

Met het even mooie als sprookjesachtige LAMB (foto) van de Ethiopische filmmaker Yared Zeleke begint nu vrijdag in Leuven het 12de Afrika Filmfestival (AFF), waarnaar het elk jaar opnieuw reikhalzend uitkijken is. Het aanbod uit het Afrikaanse continent, waar films maken niet echt een prioriteit is, door het AFF geserveerd – bijna zonder subsidiëring van de overheid, maar met des te meer bezieling – , is niet gering. Een overzicht van wat er allemaal te beleven valt is onmogelijk, maar enkele niet te missen films kunnen we alvast wel even tippen.

Het land in focus van deze editie is Ethiopië; al op 10 maart is er – bij wijze van smaakmaker, aperitief zeg maar – gelegenheid om een injera (een Ethiopisch maal) met koffieceremonie, een modeshow en een optreden mee te maken en zo kennis te maken met de rijke cultuur van het gastland. Dat Ethiopiërs vertellers zijn wordt duidelijk met LAMB. Een Belgische première die, geënt op een oud verhaal, een jongetje volgt dat met zijn favoriete lam voor de oprukkende droogte vlucht én goed kan koken. Een andere première uit Ethiopië is RED LEAVES van Bazi Gete, over het belang van het bewaren, koesteren en doorgeven van cultureel erfgoed, zonder daarom de ogen te sluiten voor de snel veranderende wereld. Naar LAMBA van Anteneh Haile, de grote prijzenpakker in eigen land, is het met spanning uitkijken. Ook hier is het verhaal – over een niertransplantatie – een bewijs dat er in Ethiopië een nieuwe lichting jonge filmmakers aan de slag is.

Wie de toekomst van de Afrikaanse cinema wil ontdekken, doet er goed aan om vroeg uit de veren te komen op 12 en 13 maart wanneer in Museum M de YAFMA's worden vertoond. Een competitie van kortfilms, in het leven geroepen ter nagedachtenis van de veel te vroeg overleden Guido Huysmans, medestichter van AFF in Leuven, wiens geestdrift altijd zeer aanstekelijk werkte.

Wereldpremières zijn schaars op Belgische filmfestivals en dus verdient MONA van Brit Anthony Abuah extra aandacht, zeker voor wie ooit WOOLWICH BOYS gezien heeft.

Voorts heeft het AFF nog te bieden: vrouwelijke Afrikaanse filmmakers met als boegbeeld de Tunesische Feriel Ben Mahmoud die met LA RÉVOLUTION DES FEMMES, UN SIÈCLE DE FÉMINISME ARABE een documentaire maakte die er geen doekjes om windt. En voor haar debuut SIMSHAR kreeg de Maltese Rebecca Cremona vorig jaar in Mannheim nog de Special Achievement Award.

Van Afrikaanse films denken we nog veel te vaak dat ze alleen maar over armoede en miserie gaan, maar het Afrika Filmfestival toont ook graag de andere kant van de medaille van het kleurrijke leven op dat enorme continent. Dit jaar bijvoorbeeld met enkele muzikale langspeelfilms zoals FELIX van de Zuid-Afrikaanse Roberta Durrant, waarin een jonge kerel tegen wil en dank saxofoon wil leren spelen, maar instrumenten zijn duur en zijn moeder is alleenstaand, of KEEP ON KEEPIN' ON van de Amerikaan Alan Hicks over jazztrompettist Clark Terry, en SATCHMO: THE GENIUS OF LOUIS ARMSTRONG van Gerry Giddins.

Wie vorig jaar de tentoonstelling in de Centrale Bibliotheek op het Leuvense Ladeuzeplein bezocht heeft, zal met genoegen vernemen dat dit jaar van 9 tot 30 april het werk van David Katshiunga, schilder en grafisch vormgever, te bewonderen valt.

Wat het AFF zo apart maakt, is de werking in de diepte. Dat vertaalt zich niet alleen in films waarbij er gasten aanwezig zijn, maar tevens in conferenties en gesprekken waar naar antwoorden wordt gezocht op concrete vragen die zich stellen in verband met de Afrikaanse 'condition humaine' en de black body revolt – onlangs nog aangekaart tijdens de Oscaruitreiking – alsook het post- kolonialisme … Op de laatste dag van he festival brengt Ronny Mosuse zijn migratieverhaal.

Voor einde maart de verbluffende slotfilm L'OEIL DU CYCLONE van Sékou Traoré (Kameroen), een thriller over een advocate die een ter dood veroordeelde rebel wil verdedigen omdat ze een vermoeden heeft dat er meer schuilgaat achter de op handen zijnde executie, het doek laat vallen over deze editie, nog enkele merkwaardige films. Zoals L'HOMME QUI RÉPARE LES FEMMES van onze Thierry Michel, een documentaire over Dr. Mukwege, een gynaecoloog die slachtoffers van seksueel geweld laat herleven, hen opnieuw het respect geeft dat ze verdienen, L'AFRICAIN QUI VOULAIT VOLER van de Gabonese Samantha Biffot, een grappige documentaire over een landgenoot van de filmmaakster die zo onder de indruk is van Bruce Lee en andere kungfugoden, dat hij migreert naar China om daar in de vechtkunsten te worden onderwezen. Voor wie het grappige INTOUCHABLES van de Fransen Olivier Nakache & Eric Toledano nog niet gezien heeft, is er nu nog een laatste gelegenheid.

In de kantlijn ook nog even de Bongo Style Fashion Show aanstippen, die na even te zijn weggeweest weer op het programma staat. Daarnaast zijn er concerten die op verscheidene locaties en tijdstippen plaatsvinden. Of hoe een filmfestival een veelzijdig feest kan zijn. Het volledige programma met de diverse locaties waar het allemaal te gebeuren staat, kan je vinden op www. afrikafilmfestival.be.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee