IFFFR (1) – Uitwassen van het kapitalisme

Het Filmfestival van Rotterdam is nog niet echt op dreef of er springt al onmiddellijk één thema in het oog: "uitwassen van het kapitalisme". Het is namelijk opvallend dat nogal wat filmmakers dat thema fors aansnijden met films uit China, Zuid-Korea en ...Nederland.

In een afgelegen plaatsje bij de Gele Rivier hoedt een jongen, samen met zijn zusje, geiten. Ze leiden een armoedig, doch vrij onbekommerd bestaan. Tot hun moeder hen verlaat en de jongen besluit om haar achterna te gaan. Die zoektocht brengt hem naar een recent uit de grond gestampte stad, die op het eerste gezicht wel zeer mooi oogt, maar al de tekenen van het in aantocht zijnde verval in zich draagt. Kinderarbeid, verontreiniging, drugs en criminaliteit passeren allemaal de revue, maar de moeder wordt niet gevonden... Dat en nog veel meer siert A CORNER OF HEAVEN (foto) de nieuwe Miaoyan Zhang die zoals zijn vorige 'Black Blood' in prachtig zwart-wit (zeg maar vele tinten grijs) is gefilmd en volgens eigen zeggen eens te meer gebaseerd op waargebeurde feiten. Afkomstig uit Manchurije waren de feiten hem bekend. Wat het drama echter zo apart maakt is het spel met ritme. Slow motion wanneer de jongen langs een geasfalteerde weg struint, waardoor die straat eindeloos lijkt, of fast forward wanneer iemand wat jat. Samen met de imposante foto - waar de regisseur overigens ook zelf voor tekende – zeker een van de hoogtepunten van deze nog prille editie.

Een supermarkt is het schouwtoneel, de arena van CART. De Zuid-Koreaanse Boo Ji-Young volgt een 40-tal vrouwelijke werknemers met een tijdelijk contract gedurende hun dagelijkse slavenarbeid. Dat belet de directie evenwel niet om hen zonder vooropzeg te ontslaan, om zo de winstcijfers te kunnen handhaven. De staking van de vrouwen die daarop volgt bevat alle typische ingrediënten van onze tijd. Bedreigingen per telefoon, het aanbieden van vast werk om de moraal van de stakers te breken en ten slotte de oproerpolitie en het waterkanon. Wat het sociale drama bijzonder maakt is dat tegenover de eendimensionale niveau van de directie het menselijke gezicht van de arbeiders staat. Mensen uit vlees en bloed zijn het, allemaal met familie en kinderen én tevens een hart voor elkaar. Maar wanneer de kip met de gouden eieren is uitgelegd an sluit men gewoon de boel. Voor de burger rest er dan niks meer buiten... wat stropen, sjacheren of om te verzeilen in de criminaliteit.

Reconversie is een mooi woord, klinkt bekend in de oren, al is het bij ons nooit verder gekomen dan een voetbalploeg in het Genkse. In Nederlands-Limburg is men daar zelfs nog niet eens aan toe en modderen de ex-kompels maar wat aan. Steenkoolzwartkijken noemt Remy van Heugten zijn debuut. "Ik had verhalen uit mijn jeugd, over vaders en zonen, die als afschot werden afgedaan. Het zijn echter allemaal slachtoffers in feite, gekwetste zielen, maar niet verslagen. Daarom hoop ik dat GLUCKAUF (deel uitmakend van de Tijgercompetitie) hoop kan geven.

Daar moet alleen nog maar de quote van de dag aan worden toegevoegd als slotbedenking, uit CART afkomstig: “Hoewel het moeilijk te geloven is, maar water slijpt steen."

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee