IFFR dag 2: Lav Diaz & Ai Weiwei in de kijker

Behalve de Tiger Award competitie en andere premières is een van de interessantste aspecten in Rotterdam de inventaris die het festival maakt van wat al eerder elders werd geselecteerd.

Lav Diaz is zo iemand. De Filippijnse cineast sluit geen compromissen, filmt verhalen die duren zolang ze duren en doet dat in een quasi hypnotiserende stijl. In zijn nieuwste FLORENTINA HUBALDO (foto) is iedereen slachtoffer, zowel het misbruikte kind als de gok- en drankverslaafde vader. Aangekondigd als 300 minuten duurt de film nog een vol uur langer maar dat is geen probleem; het relaas van de meester-filmer in zwart-wit blijft boeien én ontroeren. Wanneer de naam van de hoofdactrice in de aftiteling verschijnt weerklinkt spontaan applaus in de zaal. En zo hoort dat ook.

Ander gloednieuw werk waarnaar werd uitgekeken komt van Ai Weiwei, de Chinese politieke activist. In SO SORRY gaat hij poolshoogte nemen na een aardbeving in Wenshan en stelt vast dat de ingestorte gebouwen uit een slap soort beton werden opgetrokken. Die weten-schap komt de man evenwel duur te staan. Niet alleen wordt hij door Binnenlandse Zaken geschaduwd, hij wordt ook nog eens in elkaar geslagen… ORDOS 100 laat de beeldende kunstenaar Weiwei van een heel andere kant zien. Hij en 99 andere architecten verzamelen om in het midden van de woestijn een spiksplinternieuwe nieuwe stad te bouwen. Als deskundige weet hij bruggen te slaan tussen de aangekomen architecten en de bouwpromotoren. Beleefde welkomstwoorden en zakenlunchen staan hier dan ook haaks op de corrruptie en het verbale én fysieke geweld in SO SORRY.

http://www.filmfestivalrotterdam.com/nl/

ZENO CORNELIS

Geschreven door
 
onomatopee