IFFR dag 4 & 5: Waar is de Vlaamse film?

Dit jaar liet het Filmfestival van Rotterdam de Vlaamse film links liggen. Het niet selecteren van een film zoals Blue Bird van Gust Van den Berghe is zelfs ronduit onbegrijpelijk. Bijna even potsierlijk als het ontbreken in het programma van Faust, de jongste film van de Rus Aleksandr Sokourov, nochtans op het voorbije filmfestival van Venetië zonder veel discussie goed voor de Gouden Leeuw.

Petr Lom is geen onbesproken filmmaker. Zijn documentaire Letters to the President deed internationaal behoorlijk wat stof opwaaien. Zijn nieuwste, BACK TO THE SQUARE, zou wel eens dezelfde weg kunnen opgaan. Het lijkt er immers sterk op dat de Arabische Lente die in Egypte president Mubarat afzette achteraf gezien een Pyrrusoverwinning is. Het militaire regime dat hem opvolgde is minstens zo repressief. Terugkeren naar het intussen wereldberoemde Tahrirplein in de hoofdstad Caïro, een nieuwe revolte opstarten, enzovoort lijkt de enige uitweg (of de volgende stap) voor de Egyptenaren. Eén iets hebben zij intussen wel geleerd: praten, praten en hun ongenoegen over de gang van zaken laten blijken.

Een ander opvallend document in Rotterdam is PEACE VERSUS JUSTICE. Daarin laat de Nederlandse Klaartje Quirijns ons kennis maken met Kony, de meedogenloze Ugandese rebellenleider die zijn “actieterrein” via Soedan naar Congo heeft verlegd. Zijn Lords Resistance Army, die jongeren/kinderen traint tot gewetenloze doders, plunderaars en verkrachters, bieden aan de meest biedende hun diensten aan… Pogingen om Kony te arresteren en in Den Haag voor het Internationaal Gerechtshof te brengen zijn tot op vandaag mislukt. En de bewoners? Zij vinden het intussen veel belangrijker dat het geweld eindelijk stopt, in plaats van dat recht geschiedt.

Ten slotte uit Chili DE JUEVES A DOMINGO (foto) van Dominga Sotomayor, een bijzondere roadmovie. Niet alleen omdat het filmen vanop de achterbank van een auto moet aangeven dat we meekijken vanuit het standpunt en de ooghoek van de kinderen maar ook hoofdzakelijk omdat de stuk gelopen relatie van de ouders niet met woorden wordt uitgevochten maar wel met subtiele gestes en nerveuze tics.

http://www.filmfestivalrotterdam.com/nl/

ZENO CORNELIS

Geschreven door