Interessante nieuwe Belgische “prof” shorts op Anima 2015

In het onderdeel “Dit is Belgisch 1” van Anima, zitten dit jaar opvallend interessante nieuwe korte films, gemaakt door professionals uit het Belgische animatiewereldje.

De selectie, die een eerste keer maandag 16 februari wordt vertoond, en donderdagavond 19 februari nog eens wordt herhaald, bevat zes kortfilms uit in totaal vijftig inzendingen voor de nationale competitie. De vier die ons het meest overtuigen zijn het speelse giraffenfilmpje THE TIE (foto) van An Vrombaut, het lichtvoetige en verrassende WHY van Luc Degryse, de poppenfilm LES PÊCHERESSES van Gerlando Infuso en de stijlvolle, boeiende marionettenfilm DERNIÈRE PORTE AU SUD van Sacha Feiner.

THE TIE (De Das, 8’39”) kreeg zopas een speciale vermelding van de kinderjury op de Berlinale. De belevenissen van een babygiraf en een volwassen soortgenoot met een lange rode das om zijn nek, kunnen zowel jong als oud charmeren. De ex-KASK studente Vrombaut studeerde verder in Engeland en verbond haar naam daar aan de animatiereeks 64 Zoo Lane. Nadien was ze vooral bezig als auteur en illustrator van kinderboeken. Het computeranimatiefilmpje THE TIE, met muziek van Sioen, is haar comeback als filmmaakster.

In zijn leuke WHY (3’20”) laat een ouwe rot in het vak, KASK-leraar Luc Degryse, zien hoe je animatie kan maken door de bladen van schriften met rudimentair getekende gezichten open te plooien. Een grappig gezelschap figuren verschijnt en tegelijk geeft de maker nog een filosofische doordenker cadeau op de vraag waarom we sommige mensen zo mooi vinden.

Gerlando Infuso is een Brussels stop motion-fenomeen. Op zijn 28ste is LES PÊCHERESSES (16’02”) al de vierde poppenfilm die hij in zijn eentje heeft voltooid. Op het jongste festival van Namen won hij met dit werk de juryprijs voor de beste kortfilm. Met veel flair voor barokke beelden, voert hij drie vrouwen ten tonele (Eva met de appel, de laatste vrouw van Blauwbaard en een stripteaseuse in een kroeg) die alle drie een verbod van een man trotseren en daarvoor de rekening betalen.

De techniek die Sacha Feiner gebruikte voor de verfilming van het verhaal van de Luikse stripauteur Philippe Foerster DERNIÈRE PORTE AU SUD, is geen stop motion. Hij filmde met de hand gemanipuleerde marionetten tegenover een groen scherm en plaatste de beelden daarna binnen een op schaal gemaakt decor. Het in zwart-wit gefilmde fantastische verhaal over een jongetje dat door zijn moeder in een enorm herenhuis opgesloten gehouden wordt en de grenzen van zijn wereldje poogt te ontdekken, boeit van het eerste tot het laatste beeld. Deze 15’ durende short is gecoproduceerd met de cultuurzender Arte.

Geschreven door LUK MENTEN