It Is Not The Time Of My Life wint Filmfestival van Karlovy Vary

Hongaarse films blijken wel vaker te verrassen. Son of Saul vorig jaar bijvoorbeeld, maar enkele jaren geleden ook al Le grand cahier, toen ook de beste film op het Filmfestival in Karlovy Vary. Ook dit jaar was in de ogen van de internationale jury een Hongaarse film de beste: ERNELLÁÉK FARKASÉKNÁL / IT IS NOT THE TIME OF MY LIFE (foto) van Szabolcs Hajdu, de maker van films zoals White Palms en Bibliothèque Pascal. Het verhaal is universeel, had overal ter wereld gesitueerd kunnen zijn. Het is niet spectaculair te noemen, het is veeleer alledaags en des mensen, en het gaat over gezinsrelaties. Al wordt de kijker wel voortdurend op het verkeerde been gezet. De gesprekken zijn open, hard; de film lijkt een crisis binnen een koppel te evoceren, die evenwel niet echt een crisis blijkt te zijn. Is het misschien gewoon een woordenwisseling, waarna je meewarig het hoofd schudt en zucht: “Waarover hebben we ons druk gemaakt?” Sommigen noemden het een film over twee “slecht functionerende huwelijken”. Maar is dat wel zo? IT IS NOT THE TIME OF MY LIFE bestaat uit vrij ruwe gesprekken tussen man en vrouw, wel wordt er vrank en vrij gesproken, zonder dat daar veel diplomatie aan te pas komt ...

De film begint met een echtpaar dat het moeilijk heeft met hun vijfjarige zoontje Bruno, een onhebbelijk knaapje, dat altijd zijn zin doet en over wie de ouders geen zeg meer lijken te hebben. Farkas is dat zoontje ronduit beu, terwijl moeder Ester hem net verwijt dat hij voortdurend bezig is op zijn computer en met zichzelf, en de jongen gewoonweg geen aandacht geeft. Een en ander weegt zo op hun relatie dat zijn echtgenote zelfs wil scheiden. Onverwacht komt dan Esters zus Ernella op bezoek, vergezeld door haar man Albert en hun dochter Laura. Zij zijn terug van een vergeefse poging om zich definitief in het buitenland, in Schotland, te vestigen. In de ogen van Farkas is Albert een regelrechte “loser”. De teruggekeerde “migranten” weten nog niet waarheen, blijken ook weinig financiële middelen te hebben en vragen of ze een tijdlang bij Ester en Farkas mogen inwonen. Voor Ester is dat vrij vanzelfsprekend, want het gaat ten slotte om haar zus, Farkas vindt het een veel minder goed idee ... Toch blijven ze en de moeilijkheden van Ester met Farkas verschuiven langzaam aan naar het andere gezin. De kinderen kunnen wonderwel met elkaar opschieten, en wat meer is, Bruno is geen last meer. Tot zijn wat oudere nichtje haar ouders probeert te helpen en van Ester geld “steelt”. Wanneer Farkas vervolgens te weten komt dat er geld weg is, beschuldigt hij zijn schoonbroer; de man weet echter van niets. Pijnlijk voor beiden, meer nog voor de zussen. Aanvankelijk zijn Ernella en haar man jaloers op Ester. Maar dan vertrouwt Ester Ernella toe dat ze wil scheiden. Ernella’s huwelijk daarentegen lijkt ondanks hun materiële moeilijkheden nog goed te zijn. Kortom, veel om jaloers te zijn is er op dat ogenblik niet meer.

IT IS NOT THE TIME OF MY LIFE speelt zich af in een tijdspanne van een à twee dagen en focust op de twee zussen van wie de een de ander verwijt meer aandacht van hun vader te hebben gekregen. De spanning loopt hoog op, waarbij een hele panoplie van emoties tussen beide gezinnen naar de oppervlakte komt borrelen. Het zou zo een intimistisch verhaal van John Cassavetes, Ingmar Bergman of Béla Tarr kunnen zijn. Het feit dat de kinderen het met elkaar kunnen vinden heeft zo zijn weerslag op (het welzijn van) hun ouders. De kinderen voeren een theaterstukje voor hun ouders op, die een masker krijgen opgezet om hun emoties te temperen. Om rekening met de ander te houden? 

Geschreven door GUIDO CONVENTS