JEFF & Jack

Dat de volwassenenjury op het Europese jeugdfilmfestival (JEFF) zowel de prijs voor beste lange als beste korte film aan een Duitse film schonken is opmerkelijk. De kinderjury in Antwerpen en in Brugge bekroonden ook nog eens verschillende films en het publiek had nog een andere keuze. Vreemd ? Misschien ook niet.

Het was niet moeilijk te voorspellen dat de volwassenenjury JACK (foto) van de Duitser Edward Berger – vorig jaar op de Berlinale in competitie – zou bekronen. Het eigentijdse verhaal van Jack, het jongetje van 10 die verbeten probeert de ouderrol op zich te nemen – vader is er nooit en moeder heeft het te druk met haar nieuwe minnaars – en zich te ontfermen over kleine broer, die in niks op hem gelijkt, is gewoonweg indrukwekkend. Kinderen blijken evenwel weinig voeling te hebben met een in het holst van de nacht door verlaten straten dolende knaap, die voor hem en zijn broertje een plekje om te slapen zoekt. Dramatiek voor volwassenen met een kind als lijdend voorwerp, letterlijk dan wel hier. Dat WIND van Duitser Robert Löbel als beste kortfilm werd bekroond verbaast dan weer wel. Het rudimentair geschetste tekenfilmpje is grappig soms, maar ook niks meer.

De jongerenjury van Brugge koos voor het Zweedse DE JONGEN MET DE GOUDEN BROEK van Ella Lemhagen die met titels zoals 'Droomprins', Tsatsiki' en 'Immediate Boarding' al een hele weg heeft afgelegd. Haar nieuwste jeugdfilm zoekt een antwoord op de vraag : Wat zou jij doen als je een broek zou vinden waar onuitputtelijk briefjesgeld uit de zakken kan worden gehaald ? PONY PLACE kreeg de prijs voor beste kortfilm, ook een verstandige keuze, want onder de grappige situaties verstopte Nederlander Joost Reijmers niet mis te verstane kritiek op verslavende computergames, die beslag leggen op het privéleven.
In Antwerpen, de thuishaven van JEFF, werd BOUWDORP van de Nederlandse Margien Rogaar tot beste langspeelfilm uitgeroepen. En dat is begrijpelijk. Kinderen bouwen al sedert jaar en dag forten met paletten en andere houtafval; in metropolen kan men daar helaas alleen maar van dromen. Dat de film tevens sterk de vriendschap benadrukt en knipoogt met een voorzichtig ontluikende romance, zijn slechts enkele positieve punten meer die de bekroning rechtvaardigen. MUNYA IN MIJ, de kortfilm van de Nederlandse Mascha Halberstad, is een ander verhaal. Munya is een dik meisje dat zowel door jongens uit de buurt als door haar eigen moeder wordt gepest. De prijs kan bijgevolg als een statement tegen pesten worden gezien.

De publieksprijs ging naar KICK IT! van de Noorse Katarina Launing, een wat vreemde keuze omdat het hier een remake is van ACHTSTE-GROEPERS van de Nederlandse cineast Dennis 'Oorlogsgeheimen' Bots. De oorspronkelijke film is slechts een paar jaar oud, en de nieuwe film voegt weinig toe aan het origineel over een voetballend meisje dat een gevecht met leukemie dient aan te gaan.

Scandinavië en Nederland blijven toonaangevend wat de jeugdfilm betreft. En Vlaanderen? Wat jongeren het meeste aanspreekt blijken die films te zijn, die niet allen amusement serveren zoals ANT BOY of ZIP & ZAP AND THE MARBLE GANG of nogal hoog gegrepen zijn zoals JACK of GIRAFFADA. Maar films die afgezien van het verhaal een onderliggende boodschap bevatten, die op hun dagelijks leven geënt zijn. Een deugddoende vaststelling.

Geschreven door ZENO CORNELIS