Kreuzweg wint op Berlinale Oecumenische Prijs

Behalve de Officiële Jury en de Fipresci, de jury van de internationale filmpers, is er op elk zich respecterende filmfestival ook nog een Oecumenische Jury. Deze keer bestond die uit drie Signis- en drie Interfilmleden. In filmfestivals zoals onder meer Cannes, Montreal, Karlovy Vary en op de Berlinale geeft die Jury prijzen aan films met bijzondere artistieke kwaliteiten en spirituele, humane en sociale waarden.

Dit jaar ging de Oecumenische Prijs van de films in competitie naar de Duitse film KREUZWEG (Stations of the Cross) van Dietrich Brüggemann. De 14-jarige Maria groeit op in een katholiek fundamentalistische gemeenschap. Daar tracht ze te doorgronden wat het betekent haar leven aan God te wijden. De 14 hoofdstukken zijn stilistisch perfect gemodelleerd naar de staties van de Kruisweg en gefilmd in tableaustijl met slechts sporadisch een camerabeweging of muziek. Het destructief fundamentalisme van Maria’s moeder staat in scherp contrast met het humane katholicisme van haar nanny Bernadette. Me tal van referenties aan andere religieuze films zoals Ordet van Dreyer.

De jury gaf een aanbeveling aan de Britse competitiefilm '71 van Yann Demange. ’71 gaat over een Britse soldaat uit Derbyshire die door een verkeerde beslissing wordt achtergelaten in de hel van Belfast. Hij probeert wanhopig zijn regiment terug te vinden maar zowel de soldaat als de kijker zijn volledig gedesoriënteerd en kunnen nauwelijks de protestante Loyalisten van de katholieke Nationalisten onderscheiden. ‘71verschilt van andere Troublesfilms doordat hij consequent het standpunt kiest van een groentje, geen hondsbrutale Black and Tan zoals bij Ken Loach' Gouden Palmwinnaar The Wind that Shakes the Barley en ook geen schietgrage macho zoals in Paul Greengrass' Bloody Sunday, de Gouden Beer in 2002. Deze survivalthriller toont aan hoe absurd de toestand in het apocalyptisch inferno van Belfast wel was. Redding mag je niet verwachten van de militairen maar wel van twee barmhartige Samaritanen. Hoewel de film zich afspeelt in een specifieke historische context, zou dit verhaal zich even goed in Irak of Afghanistan kunnen afspelen.

De Oecumenische Prijs in de Panoramasectie was voor het Brits/Ierse CALVARY (foto) van John Michael McDonagh. Een Iers-katholieke priester verneemt tijdens de biecht dat hij nog slecht één week te leven heeft vooraleer hij wordt vermoord. Zal zijn morele integriteit hem helpen de zonden van zijn kerk te dragen? Heel wat ernstige onderwerpen worden hier behandeld met typische zwarte humor. Brendan Gleeson zet een memorabel vertolking neer, zonder twijfel een klassieker in het canon van de priesterfilms.

In diezelfde Panoramasectie gaf de jury ook een aanbeveling aan het CanadeseTRIPTYCH, geregisseerd door Robert Lepage en Pedro Pires. Hebben veranderingen in ons brein invloed op onze ziel? De fascinerende film illustreert deze vraag niet alleen met drie verschillende verhalen over hoe we horen en verstaan, maar is tevens een cinematografische meditatie met diepzinnige observaties over muziek, godsdienst, medische wetenschappen en onze auditieve zintuigen.

In de Forumsectie ging de Oecumenische Prijs ten slotte naar de Grieks-Duitse film AT HOME/Sto Spito van Athanasios Karanikolas. Nadja, een Georgische huismeid bij een Griekse familie wordt na jaren hard werken plotseling ernstig ziek en is veroordeeld tot een marginaal leven.

De leden van de Oecumenische Jury 2014:
Karel Deburchgrave (Belgium), Gabriella Lettini (USA), Thomas Schüpbach (Switzerland), Christoph Strack (Germany), Antonio Urrata (Italy) en Dirk von Jutrczenka ( Germany).

(Wie meer wil weten kan luisteren naar de Hessischer Rundfunk: Kulturlust - Die ökumenische Jury auf der Berlinale (http://www.hr-online.de/website/radio/hr-info/index.jsp?rubrik=47872)

Geschreven door KAREL DEBURCHGRAVE
 
onomatopee