L’Heure d’été Berlin: de filmzomer heruitgevonden

Dit jaar speelt Berlijn de hoofdrol in het Brusselse filmfestival L’Heure d’été. Dat moet je de brutaal excentrieke stad geen twee keer zeggen! Al het glitter, goud en vuilnis van Berlijn ligt nog voor het rapen tot en met 23 augustus op verscheidene locaties in overeenstemming met de coronaregelgeving.

Organisator Galeries beschrijft Berlijn als een stad in het hart van de Europese geschiedenis, maar je zou evengoed kunnen zeggen dat Berlijn het kloppende hart zelf is. Dat bewijst de flitsende selectie films die de stad vertegenwoordigen. Berlijn is overigens nooit zomaar een blinkende metropool die dient als achtergrond.

Het thema van het heruitvinden staat centraal. De opener van het festival, BERLIN ALEXANDERPLATZ (2020), is regisseur Burhan Qurbani’s losse, hedendaagse interpretatie van het gelijknamige boek door Alfred Döblin uit 1929. Opvallend afwezig is de iconische eerdere interpretatie van Rainer Werner Fassbinder, die van het boek een miniserie maakte die voor het eerst in 1980 uitgezonden werd. Ook wat losstaand van de eigen oorspronkelijke context is het zwart-magische SUSPIRIA (2018). Terwijl de remake een zijspoor bevat die de politieke situatie in Berlijn in 1977 aankaart, spreekt Dario Argento daar niet over in de in dat jaar uitgekomen originele Suspiria. In de heksenjacht van een jonge vrouw in haar dansschool blijft de stad vooral een hypergestileerde, geografische signatuur.

Christiane F.

Berlijn dringt zich op als actief personage, mét controversiële mening. Wie denkt aan Berlijnse cultuur, denkt aan extremen. Het festival heeft een hele resem cultklassiekers die in het rijtje passen: films als LOLA RENNT (1998) en DER HIMMEL ÜBER BERLIN (1987) tonen de stad vanuit alle hoeken, perspectieven en met een razende snelheid. Andere films duiken dan weer in de donkerste hoeken van het turbulente Berlijnse stadsleven. CHRISTIANE F. (1981) is een op een waar gebeurd verhaal gebaseerde film over een veertienjarig meisje met een liefde voor David Bowie – die zelf ook in de film verschijnt – en een drugsverslaving aan heroïne. BERLIN CALLING (2008) gaat over een dj die drugs de motor van zijn carrière maakt. COMING OUT (1989) eert dan weer de briljante queergemeenschap van de stad.

M

Ten slotte is er het Berlijn van de zwart-witte en vroege geluidsfilm. De klassieker der klassiekers, M (1931), van Fritz Lang doet nog steeds de moeders, vaders en criminelen in de stad beven van angst. Ook in de vroege Berlijnse filmgeschiedenis is er steeds noodzaak geweest aan het experimentele. Zo kan je naast M ook MENSCHEN AM SONNTAG (1930) bekijken, een speelse, semifictionele documentaire over vier willekeurige Berlijners die elkaar ontmoeten op een zondags uitstapje.

Daar Berlijn een stad van metaforische hoogte- en laagtepunten is, kan je ook de selectie aan films plaatsen op de twee eindes van een spectrum: je gaat kunstig klassiek of je gaat compleet cult. Voor de liefhebbers van de uitspatting is deze editie van L’Heure d’été een rijkelijk feest, voor de anderen tenminste een verrassend spektakel. In ieder geval is er voor ieder een manier om de verloren filmzomer toch voor een stuk heruit te vinden.

Er worden films op drie locaties vertoond. In Cinéma Galeries en UGC De Brouckère vinden de screenings binnen plaats. Voor een filmervaring in openlucht kan je terecht in de Vaux-Hall in het Warandepark. De films worden voorzien van Franse en Nederlandse ondertiteling.

Volgende films staan nog op het programma:

- 8 augustus: M
- 9 augustus: BERLIN CALLING
- 12 augustus: CHRISTIANE F.
- 15 augustus: DER HIMMEL ÜBER BERLIN
- 19 augustus: COMING OUT
- 23 augustus: MENSCHEN AM SONNTAG

Tickets en meer informatie vind je op de website van Galeries.

Beeld bovenaan: Der Himmel über Berlin

Geschreven door CAMILLA PEETERS