L'Heure de l'été focust op Tokio

Cinéma GALERIES zorgt in de zomer steevast voor een filmfeest. Buiten in Brussel Bad (Akenkaai) speelt iedere donderdag, vrijdag en zaterdag om 22u gratis een Japanse film, op andere dagen en uren moet je binnenshuis bij Cinéma GALERIES zijn. Het zomerprogramma is opvallend uitgebreid en heerlijk divers, wat ook duidelijk wordt door de verdeling in thema's die enkele opvallende karakteristieken van de Japanse cinema naar voren schuiven.

Zo zijn er de familieportretten, zoals GALERIES zelf formuleert: "de ontdekking van Japanse families door kinderogen". Op 25 juli om 19u speelt binnenshuis THE TASTE OF TEA uit 2004. "Van het begin af, wanneer er zonder waarschuwing een trein ontsnapt uit het hoofd van een dromerige adolescent, weet je dat je vertrokken bent voor een bijzondere filmervaring. (...) Met THE TASTE OF TEA heeft Ishii Katsuhito een onwaarschijnlijk, volstrekt origineel kleinood afgeleverd." (FM juli-augustus 2005) De film wierp hoge ogen op verschillende internationale filmfestivals en werd voor Cannes geselecteerd. En als het over Japanse familieportretten gaat, mag Yasujirō Ozu niet ontbreken. Zijn VOYAGE À TOKYO (Tokyo Story) is te bewonderen op 28 juli om 22u in de openlucht. Jammer wel dat ook Galeries de kans niet grijpt om het te weinig vertoonde werk van Kenji Mizoguchi op het programma te zetten.

Wat internationale filmmakers over Tokio te vertellen hadden, is samengevat in een programma met de naam 'oosterse fascinatie'. Zaterdagavond is Sofia Coppola aan het woord met het dromerige LOST IN TRANSLATION. Melancholie in de grootstad, in een film die veel aan de kijker overlaat. "Net zoals The Virgin Suicides gaat het over ongecommuniceerde frustraties en ontmoetingen die een leven bepalen." (FM februari 2004) De andere films in deze sectie zijn wat de binnenshuisvertoningen betreft Christopher Nolans misleidende INCEPTION, Gaspar Noé's hallucinante ENTER THE VOID en Alain Courneaus STUPEURS ET TREMBLEMENTS, de oudste in het rijtje. Op het geïnstalleerde buitenscherm van Brussel Bad speelt onder andere Kiarostami's LIKE SOMEONE IN LOVE ("LIKE SOMEONE IN LOVE verbindt leugen en liefde in de echt via een heerlijk spel met dieptecomposities, ruimtes buiten beeld en spiegelingen." FM online). De moeite!

Japan blinkt uit in de fantastische cinema. Al vaak werden Amerikaanse remakes gemaakt van Japanse horror. Van Hideo Nakata's Ringu (1998), bijvoorbeeld, wordt tijdens L'Heure de l'été Gore Verbinski's Hollywoodremake vertoond. Als klassieker koos GALERIES voor GOJIRA ('Godzilla'), met het iconische zwart-witshot waarin een plastic monster een kartonnen stad vertrappelt. Vermakelijk naïeve special effects, met andere woorden.

De maffiose Yakuza beweren zelf hun waarden te halen bij de oude samuraï. De twee tot de verbeelding sprekende strijdgroepen komen samen tijdens de gevechtsfilms die worden vertoond tijdens L'Heure de l'été. Dé klassieker waar bijvoorbeeld Quentin Tarantino heel erg nauwkeurig naar keek, was Akira Kurosawa's SEVEN SAMURAI uit 1954. De andere films zijn TOKYO DRIFTER (Seijun Suzuki, 1966), BRANDED TO KILL (Seijun Suzuki, 1967), L’ÉTÉ DE KIKUJIRO (Takeshi Kitano, 1999), RAN (Akira Kurosawa, 1985) en ZATOICHI (Takeshi Kitano, 2003). Kurosawa's 27ste film RAN (bij zijn dood in 1998 waren er dat dertig) is een autobiografisch getinte adapatie van Shakespeares King Lear. "Om dat magisch-historische epos te kunnen maken moest de Japanse meester over de grenzen kijken." (FM maart 2010)

Een thema dat absoluut niet mocht ontbreken is de Japanime: "De verfilmde manga's van Katsuhiro Otome met Akira, Ghost in the Shell  en Paprika zijn vaak apocalyptisch maar blijven randfenomen in het aanzien van de Ghibli-studio's met sterren als Isao Takahata en Hayao Miyazaki. Het succes van Akira heeft ervoor gezorgd dat de schare fans van het genre groter werd in aantallen en dat er meer titels zullen volgen in de queeste naar een totaalrealisme." (Galeries online) Drie kleppers in het genre: MY NEIGHBOR TOTORO (Hayao Miyazaki, 1988), GHOST IN THE SHELL (Mamoru Oshii, 1995) en PAPRIKA (Satoshi Kon, 2006).

Een laatste selectie focust op vrouwelijke personages. De meest recente is AN/LES DÉLICES DE TOKIO van Naomi Kawase uit 2015. "Of je nu houdt van zoet of zout, het belangrijkste is dat je de vulling met liefde bereidt. Die metafoor werkt omdat Kawase ze zo onnadrukkelijk hanteert, in een film die voorbijgaat op het ritme van het leven zelf." (FM februari 2006)

Raadpleeg hier het volledige programma.

Beeld: Tokyo Story

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS
 
onomatopee