Mannheim, eerste verslag

Al meteen is het Filmfestival van Mannheim op kruissnelheid. Argentijn Gustavo Fernandez Trivino is meer fotograaf dan filmmaker. Dat is te merken aan de verzorgde, quasi onopvallende fotografie van zijn debuutfilm DE MARTES A MARTES. Uitgangspunt van het drama is dat eigenlijk niemand helemaal goed of slecht is maar veeleer een 'product' is van zijn lot en van een samenleving die alleen maar zelfbehoud hoog in het vaandel draagt. Macht maakt mensen tot crimineel is een ander onderliggende gedachte die gaandeweg wordt ontwikkeld. Dat thema zorgde na afloop bij de talrijke toeschouwers voor de nodige animo. Gevolg? Een bewogen urenlange nabespreking.

Het beste wat van een compilatie- of omnibusfilm kan gezegd worden is dat ie gewoonlijk onevenwichtig is. Wat het Taiwanese vierluik met de veelzeggende poëtische titel WHEN YESTERDAY COMES (foto) betreft is dat geenszins het geval. Zo beschrijft Healing van Chiang Hsiu-Chiung de innerlijke wereld van een jongen die gelukkig is zijn grootvader nog te hebben. Zijn grootouders hebben hun mogelijkheden nooit overschat, hij integendeel... The Clock van Singing Chen is een symboolzwangere parel over de voort tikkende tijd van een klok die stil aan de muur hangt of gebouwen die men sloopt. Alles is er nog wel, maar onbruikbaar. Met slechts een foto als levendige herinnering. I Wake up in a Strange Bed van Ho Wi Ding zit geprangd tussen een vrolijk deuntje uit de jaren '50 (het bekende verleden) en een voortschrijdende ziekte (het heden). Of zoals het hoofdpersonage stelt: “Ik ben nergens bang voor, ik vrees alleen mijn vrouw te zullen vergeten." Hij herinnert zich haar niet meer, zij hem wel. En dat volstaat. Power On ten slotte is het meest realistisch qua vertelstructuur en het hardst. Dat moet ook de maker Shen Ko-Shang gedacht hebben toen hij midden in zijn kijk op de ziekte van Alzheimer een lied plantte:
I couldn't find myself back
It's yours, not mine
Everyday started bad
Time whirled around
If we simply stay where we are, dazing
And everything will become better
May I, so I try
Dreamers never give up dreams
But now I'm so tired.

Samen vormen deze korte films over deze oprukkende (ouderdoms)ziekte een perfect klavertje vier, stukjes van een kinderpuzzel over deze ziekte die tot voor kort nog 'kindsheid' werd geheten.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee