Mannheim, vierde verslag

Festivalfilms houden de maatschappij een spiegel voor. Ook in Mannheim is dat niet anders. Zo blijft de grootstad verantwoordelijk voor het in de anonimiteit wegkwijnen van jonge, schijnbaar heel gewone mensen. Het lijkt wel of het hoofdpersonage Pierre heeft voor de eenzaamheid gekozen. De dertiger met een goede baan aan de universiteit van Quebec vertaalt ook het oeuvre van een Poolse dichter in het Frans. Cineast Bernard Emond opteerde in TOUT CE QUE TU POSSEDES voor een schemerduistere foto – alsof het zonlicht door een gordijn wordt gefilterd – en stille handelingen, zoals het krassen van een pen op papier. De film was eerder al te zien op het Festival van de Franstalige Film in Namur (FIFF).

SILENT CITY (foto) leunt enigszins bij deze thematiek aan. De Hollandse Rosa (perfect vertolkt door 'onze' Laurence Roothooft) ondergaat een cultuurshock wanneer ze in Tokio bij een meesterkok in de leer gaat. De uitdrukkelijk door mannen gedomineerde samenleving en het ontbreken van enige parate kennis van de Japanse taal doen haar in een isolement verzeilen, de aanzet ook voor enige meditatie over de zin van zen en zijn. Threes Anna verfilmde zelf haar gelijknamige boek. Om monologen in een cliché-achtige voice over te vermijden heeft de debutante getracht alles zoveel mogelijk visueel te vertalen. Het resultaat? Nog een film waarmee de jury ernstig rekening dient te houden. Zondagavond kennen we het verdict.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee