MOOOV 2014, eindbalans

Er is duidelijk wat mis met het filmfestival (!) dat zich MOOOV noemt. Aan het slot van deze tweede editie die vooral rond Turnhout zich afspeelt, spijts de vele andere locaties (waaronder Brugge – Alstublieft Cinema Novo kom terug!), kan men eenvoudigweg stellen dat het vooral stroeve, vrij kleurloze dagen waren met tal van gasten, onder wie zelfs een aantal regisseurs, veel onduidelijkheid, verwarring en weinig persmededelingen. Er is nog veel werk aan de winkel om dit evenement (of reeks evenementen) tot een volwaardig (wereld)filmfeest te laten uitgroeien.

Wat is overigens nog de zin van een competitie? En die van een publieksprijs is al helemaal weg, nu slechts uit 8 bekende films kan gekozen worden, waarvan geen enkele deel uitmaakt van de 'echte' competitie. Met 5 op het Filmfestival van Gent al vertoonde films, die overigens ook de reguliere roulatie haalden, kan men de publieksprijs 2015 toekennen aan gelijk welke film, euh wereldfilm.

Zebracinema verzorgde op 3 van de 9 locaties een visiedag met lezingen, gesprekken met regisseurs en een diner. Het onthaal in de filmzaal laten plaatsvinden zorgde al meteen voor enige verwarring. Het vooraf opgenomen interview met Claudia Sainte-Luce, vertoond na haar film THE AMAZING CATFISH, was een vondst, daar op deze manier de ecologische voetafdruk van het festival – waar men terecht fier mag op zijn – klein kan worden gehouden. Misschien is het wel verstandiger om een volgende keer geen Spaanstalige films voor een dergelijke visiedag meer uit te kiezen. Na een inleiding in zijn beste Engels werd Matias Lucchesi er na vertoning van zijn uitstekende competitiefilm CIENCIAS NATURALES (foto) door de talrijke leerlingen van de Spaanse les toe aangemaand om de vragen en de antwoorden uitsluitend nog in het Spaans te laten gebeuren. Voor de beduusde moderator bleef weinig meer over dan alles te vertalen voor die paar toeschouwers die deze ‘wereldtaal’ toevallig niet machtig waren. Hier alvast een neerslag van het vragenkwartiertje:

*Of het verhaal autobiografisch was ?

Nee, Matias had het verhaal gehoord van een vrouw toen hij aan het zoeken was naar gepaste locaties voor een volgende film.

*Hoe hij de hoofdactrice gevonden had ?

Paula Galinelli Hertzog acteerde in EL PREMIO en dat had indruk gemaakt.

*Hoelang men in dat onherbergzame gebied gewerkt had ?

Een maand en 3 dagen.

*Hoe werd de film gefinancierd ?

De film zelf met geld van familie en vrienden. Voor de postproductie werd een Franse coproducent gevonden.

*Werd er veel geïmproviseerd ?

Alle dialogen werden vooraf uitgeschreven, wat een strakke verfilming mogelijk maakte. De gure omstandigheden waren niet meteen bevorderlijk om veel uit te wijden.

*Hoe belangrijk zijn prijzen ?

Ondergeschikt aan de reactie van het publiek, doch wel leuk als erkenning.

Het relaas van een weerbarstige, opstandige puber op zoek naar haar biologische vader, alleen maar met een roestig metalen plaatje van een zendmast als houvast, levert een indringende roadmovie op, met het barre winterweer als metafoor voor de onverschillige wereld, die maar niet wil begrijpen dat Lila, zonder haar afkomst te kennen eenvoudig niet verder kan met haar leven.

Enkele hoogtepunten alvast uit het festivalaanbod. De natuur alsook de weersomstandigheden spelen de hoofdrol in KILLA die, vermeld als 9+ in de catalogus stond. Geschikt voor kinderen betekent niet noodzakelijk een kinderfilm. Het debuut van de Indische filmer Avinash Arun munt uit door de adembenemende fotografie, met soms erg ongebruikelijke camerastandpunten. Inhoudelijk een ode aan de vriendschap, van een moeder en haar zoontje, die naar het platteland verhuizen en daardoor in een soort isolement verzeilen, waaruit de jongen zich blijkbaar beter weet los te werken dan zijn moeder. 
BRIDES, een ander beginnend werk, in een regie van de Georgiër Tinatin Kajrishvili, dat wist te bekoren, gaat over het gevangenisleven, maar dan buiten de muren, waar vrouwen verlangen naar hun partner die binnen opgesloten zit. Een snel geregeld huwelijk geeft de bruiden de gelegenheid tot wat meer bezoekrecht.


RETURN TO HOMS tenslotte van Syriër Talal Derki is vanaf juni in de gewone bioscoop te zien. Een documentaire waarin Basset een adrenaline junk blijkt die zich stukje bij beetje aan flarden laat schieten en o zo graag een martelaar wil zijn. Iets wat hij van zijn moeder meekreeg, die zelf beweert dat, indien ze terug kon keren naar haar thuis, daar nooit meer weg zou willen. In een verhelderende nabespreking werd gewezen op enkele feiten die de toeschouwer tot nadenken stemmen. Een derde van de Syrische bevolking is op de vlucht en het bankroete buurland Griekenland bijvoorbeeld heeft geen mogelijkheid om hen op te vangen… En als gevolg van de Somalische piraterij zijn er plannen om pijpleidingen te leggen tussen de Arabische olievelden en de Middellandse zee en laten die nu net lopen via... Homs. Onze energievoorziening (en welvaart) zijn dus nauwer verbonden met het conflict dan op het eerste gezicht lijkt.

In een persmededeling liet MOOOV triomfantelijk weten alvast 50.000 filmliefhebbers te hebben kunnen verleiden tot een bezoekje. Daar moeten ook nog eens de 12000 bij gerekend worden die op OP12 naar een wereldfilm hebben gekeken tijdens het festival. Misschien kan in de nabije toekomst het hele programma worden aangeboden op deze tv-zender, als een vorm van ultieme decentralisatie.

Geschreven door ZENO CORNELIS
 
onomatopee