MOOOV, Brugge

Brugge heeft de naamswijziging van Cinema Novo in MOOOV en de verhuis op de kalender (van half maart naar eind april) moeilijk verteerd blijkbaar. Reacties zoals “Weinig sfeer”, “Waar zijn de gasten?” “En de retrospectieve?” waren legio. En terwijl de binnenstad in het weekend overbevolkt leek lokten de (minder) vertoningen van het festival (te) weinig volk. Heeft het festival zijn ziel verloren? Dat zal de toekomst uitwijzen. Het herdenken van het een en het ander dringt zich nu, na een drietal festivaldagen, al aan de verantwoordelijken op.

De techniek staat voor niets vandaag, toch kon de openingsvoorstelling maar net (op tijd) beginnen en werden de eerste voorstellingen geannuleerd van 'Tanta Agua' en 'Pietà' waarin de Zuid-Koreaanse filmmaker Kim Ki-duk profetische woorden in de mond van zijn hoofdpersonage legt, namelijk dat “alles begint en eindigt met geld”. Intussen pogen filminnende Bruggelingen zich zo goed mogelijk aan het “nouveau régime” aan te passen – van 'minder': niet alleen één zaal minder, ook drie voorstellingen op zaterdag en zondag minder en geen 10-rittenkaart meer...

Maar laten we het ook even over het 'betere' filmaanbod hebben. In het wat lang uitgevallen WORKERS maakt de Mexicaan José Luis Valle zowel de onderdrukte huismeid als de vernederde poetsman in een multinational op een fijne manier duidelijk dat exploitatie vroeg of laat doet revolteren.

Ambigu is het minste wat er te vertellen valt over de surrealistische parabel ABOUT 111 GIRLS van Nahid Ghobadi (zus van...) , een van de tien films in competitie. Het is een raadsel waarom scenarist Bahman Ghobadi (broer van dus....) het nodig achtte om als verklaring mee te geven dat “Het ons niet zozeer om een man te doen is doch veeleer om respect voor ons en ons land Koerdistan.” Aldus een van de meisjes letterlijk in de film met als uitgangspunt een brief die 111 Iraans-Koerdische meisjes aan de president van Iran sturen waarin ze dreigen met zelfdood als er niet vlug evenzoveel huwbare mannen voor hen worden gevonden... De stijlbreuken ten spijt blijft het aangenaam kijken naar de films van de Ghobadi's.

Ook in competitie is het warm aan te bevelen MODEST RECEPTION (foto) van de Iraanse filmer Mani Haghighi waarin een uit Teheran afkomstig stel zakken geld uitdeelt aan armen die ze toevallig ontmoeten. Die staan evenwel zeer wantrouwig tegenover de gulle schenkers; men neemt meestal de vernedering niet die met het aannemen van deze aalmoezen gepaard gaat. Door het repetitieve van dat gebaar haalt stilaan het perverse de bovenhand om uit te monden in een voorstel tot een wel zeer amorele ruil... Sadistische trekjes zijn de George Clooney-look-alike niet vreemd terwijl de verzorgde foto schoonheid, angst en afkeer feilloos weet te linken.

Als documentaire een speciale vermelding voor THE GATEKEEPERS van de Israëlische maker Dror Moreh. Hij haalde zes oud-chefs van de Shin Bet (de geheime dienst van Israël) voor de camera – op zich al een verdienste in een land dat zich permanent “in staat van oorlog” weet – en filmde hun “relaas”. Wat deze lui, duidelijk gehersenspoeld door het systeem, ongegeneerd verkondigen is ronduit hallucinant. Een vette kluif voor het oorlogstribunaal in Den Haag?

MOOOV Brugge duurt nog tot en met zondag 28 april. Voor meer info over de programmatie op de zes andere locaties: www.mooov.be

Geschreven door ZENO CORNELIS