Nieuwe Claire Simon siert FIFF

Claire Simon was in Namur met twee intrigerende films, die eigenlijk een tweeluik vormden: GARE DU NORD (foto) en de voorstudie daarop met als titel GéOGRAPHIE HUMAINE.

In feite kan deze documentaire over het station Le Gare du Nord in Parijs, GéOGRAPHIE HUMAINE, waarin tal van levensverhalen aan elkaar wordt geregen, op zichzelf staan. De korte portretten van toevallige aanwezigen en/of passanten in het Parijse station kunnen, zoals de reizigers zelf, alle kanten uitgaan. Maar de mixt weet boeiend te blijven. Het eens te meer talrijk opgekomen publiek in Namur liet duidelijk blijken een en ander erg amusant te vinden. Claire Simon leverde eerder met onder meer Les Bureaux de Dieu misschien een gaver werk af, toch staat deze film op een eenzaam hoog niveau. Een unieke gelegenheid voor een babbel.

Filmmagie: Kan je iets vertellen over het concept van je film(s)?
Claire Simon: Eerst was er uiteraard de architectuur van het station Le gare du Nord, dan al de mensen die af en aan lopen, de interviews met enkelen onder hen en met als een soort gids Simon Mérabet die de gesprekjes deed terwijl ik zelf de camera hanteerde. En het is Simon die het slotwoordje voor zijn rekening neemt.

FM: Hoe stonden de geïnterviewde mensen tegenover je film?
C. Simon: Ze wisten dat wat ze zouden vertellen een spoor voor de eeuwigheid zou nalaten. Dat was zo voor iedereen. Er is namelijk een verschil tussen een gesprek in een café en in een station omdat men er niet echt lang daar is, pas aangekomen of nog net niet vertrokken. Alles blijft dus open, ook gedachten en bijgevolg krijg je belangrijke antwoorden.

FM:De winkeliers in het station en de werklui doen wat vreemd aan want het zijn geen reizigers?
C.Simon: Belangrijk voor mij was om alle menselijke aspecten te tonen; zij die er hun brood verdienen maken daar uiteraard ook deel van uit. Het leven heeft de bovenhand. Niemand zal je vragen: Wat kom je hier doen? Zoals op een woonerf bijvoorbeeld wel het geval zou zijn. Daarom werd ik vergezeld door Simon. Omdat iedereen kan zien dat hij een migrant is, is men minder terughoudend dan wanneer ik zelf de mensen zou interviewen.

FM: Is dan GARE DU NORD daaruit gedistilleerd?
C.Simon: Nee, dat zie je verkeerd. Het het project heeft me vijf jaar gekost. Niet zozeer de opnames zelf maar de montage nam zeer veel tijd in beslag. Een station verandert zoals de zee van kleur naargelang de dag vordert, niet alleen door het komen en gaan van reizigers maar in zijn geheel.

FM: Was het maken van de documentaire ook zo'n lang proces?
C. Simon: Nee, 21 opnamedagen maar de montage vereiste heel veel tijd.

Hoewel GARE DU NORD op een reële locatie is gefilmd is het allesbehalve een documentaire, ook al is veel van wat in beeld te zien is, flarden uit de alledaagse werkelijkheid. Weggestoken achter een sjaal en een donkere bril duikt vrijwel meteen in de film Nicole Garcia op – zij beweert een prof aan de universiteit te zijn - die door een student wordt geïnterviewd voor een enquête over de spoorwegen. Ook belangrijke rollen zijn er voor de Belgische komisch acteur François Damiens die wanhopig op zoek is naar zijn dochter. En voor Reda Kateb… Voortdurend laat Simon de realiteit clashen met het ingestudeerde en met het geïmproviseerde spel van haar acteurs. Een experiment dat af en toe surrealistische trekjes lijkt aan te nemen.

Geschreven door ZENO CORNELIS