Open Doek recensie: Dry Branches of Iran

DRY BRANCHES OF IRAN

Urgentiecinema voor de generatie van de Groene Revolutie

De Groene Revolutie, het protest tegen de vermoedelijk gestolen herverkiezing van de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad in 2009, is alweer een hele tijd uit de actualiteit verdwenen. Maar hoe gaat het intussen met de mannen en vrouwen die toen op straat kwamen? Dat is het uitgangspunt van Belg Daniel Lambo, die tijdens voorjaar 2011 naar Iran trok en er in het geniep een film draaide. Lambo (alias van Daniël Lamberts) liet eerder van zich spreken als regisseur van Miss Homeless en de Canvasreeks Duts. DRY BRANCHES OF IRAN is van opzet enigszins vergelijkbaar met The Green Wave van Ali Samadi Ahadi, ook al een hybridische prent over het volksprotest in Iran. Het verschil is dat Lambo zijn film volledig met een Nokia N8-smartphone opnam. Hij koos voor de structuur van een docudrama, naar eigen zeggen de beste manier om de materie recht te doen. Het fictieve verhaal gaat over een jonge Iraanse danser die wakker wordt in de gevangenis en zich tracht te herinneren hoe hij daar terecht kwam. In een reeks flashbacks zien we zijn pogingen om een dansvoorstelling op te zetten en ook zijn groeiende betrokkenheid bij de protestbeweging. Daartussendoor zitten authentieke fragmenten gedraaid door deelnemers aan de protestmarsen, die Lambo van YouTube en Facebook plukte. Finaal roepen lang aangehouden rijopnamen en snel gemonteerde snapshots een beeld op van de onmetelijke schoonheid van mensen en landschappen in het land van Duizend-en-een-nacht. Voor het narratieve deel werkte Lambo samen met een groep acteurs die om begrijpelijke redenen liever anoniem willen blijven en die zichzelf ‘Dry Branches of Iran’ noemen. Hij filmt ze tot aan de nek of op de rugzijde, wat voor een bijzondere poëzie zorgt. De soms erg grove pixels van de digitale internetfilmpjes geven het beeld een passend abstraherend karakter – ze maken van de protesterende massa een anonieme golf van verzet tegen het manifeste machtsmisbruik van politie en ordetroepen. Grote cinema levert het niet op, maar dat was ook niet de bedoeling. Met DRY BRANCHES OF IRAN geeft Lambo een stem aan de zwijgende meerderheid van de Iraanse bevolking, monddood gemaakt door een repressief regime en de vooroordelen van (een groot deel van) de Westerse media. En volstaan een paar droge takken niet om een vuur aan te steken?

3/5

GENRE Docudrama
REGIE & SCENARIO Daniel Lambo
CAST Dry Branches of Iran
PRODUCTIE BE – 2012 – 65’
DISTRIBUTIE Minds Meet & Lambo films
RELEASE 27 april Filmfestival Open Doek Turnhout

Geschreven door GORIK DE HENAU