Oscars: zusterliefde verliest van voyeurisme

Voor de eerste keer in zes jaar mocht een (Canadese) Belg nog eens dromen van een gouden beeldje op de Academy Awards. Delphine Girard moest met UNE SOEUR echter de Oscar voor Beste Kortfilm laten aan THE NEIGHBORS’ WINDOW van Marshall Curry. We leggen de twee drama’s met totaal verschillende thema’s naast elkaar.

De jonge Girard, in 2014 afgestudeerd aan de Brusselse filmschool INSAS, draaide haar kortfilm vóór de ontmaskering van roofdier Harvey Weinstein, maar toch knoopt UNE SOEUR aan bij MeToo. Een vrouw die in nood belt naar 112 kan niet vrijuit spreken omdat ze zich in de wagen van haar agressor bevindt. De noodlijnoperator (Veerle Baetens) tracht de kreet om hulp te ontcijferen en heeft al gauw door dat ze snel moet ingrijpen. Terwijl ze professioneel probeert te blijven, raakt Baetens’ personage meer en meer emotioneel betrokken bij de oproep. Er heerst empathie, zusterliefde, en ter plekke ontstaat een codetaal tussen de ‘zussen’ wanneer het slachtoffer uit de klauwen van haar gijzelaar probeert te ontsnappen. Hun conversatie zet je vanaf de eerste seconde op het puntje van je stoel.

Een sterke dialoog heeft vaak geen uitgebreide enscenering nodig. Daarom gaat UNE SOEUR – te beenkel heen en weer tussen de auto en de noodcentrale. Deze uitstekende kortfilm maakt optimaal gebruik van de verwachtingen van de ontvoeringsfilm. Gedurende het gesprek krijgt de kijker meer informatie over de situatie en creëert Girard de perfecte spanningsboog. Het verhaal is op een stijlvolle, kille manier in beeld gebracht, maar voelt bekend aan. Zo racet ook al in de Deense thriller The Guilty uit 2018 een dispatcher van de politie tegen de tijd wanneer hij de noodoproep van een ontvoerde vrouw beantwoordt. Met het niet onbelangrijke verschil dat de Deense held een man is en dat de film zeventig minuten langer duurt, wat UNE SOEUR een krachtig gebalde maar minder originele versie maakt.

Minidrama voor dertigers

Het gras is altijd groener aan de overkant, is de levenswijsheid die THE NEIGHBORS’ WINDOW wil bezingen. De kortfilm van kersvers Oscarwinnaar Marshall Curry katapulteert ons in de chaos van een gezin met jonge kinderen. Hun nieuwe overburen, die gordijnen totaal overbodig vinden, doen de ouders dromen over hun jeugdige jaren met wilde haren. Vooral de moeder lijkt een sterke interesse te ontwikkelen in de dagelijkse avonturen van de prille liefde bij de twintigers aan de overzijde. Terwijl de seizoenen voorbijglijden, volgt ze de vrijpartijen en kerstfeestjes van het koppel en groeit de jaloezie. De moeder staat op het punt een waardevolle les te leren over familiewaarden wanneer ze ontdekt dat ieder huisje zijn kruisje draagt.

The Neighbors' Window

In zijn minidrama over voyeuristische dertigers slaagt Curry erin om een realistisch, alledaags portret van een jong gezin in beeld te brengen. Daarbij toont hij dat je geluk kan vinden in de kleine dingen. Het leven van de overburen vertelt hij uit het perspectief van de jonge ouders, binnenkijkend via de ramen van het kersverse koppel. Curry balanceert evenwichtig tussen het gezinsleven en het stomende appartement van de twintigers en voorziet af en toe een rustpunt met prachtige sfeerbeelden van de stad. Op amper twintig minuten tijd slaagt hij erin de personages te laten evolueren: ondanks hun langdurige relatie kunnen de ouders nog steeds een extra laagje persoonlijkheid kweken. Misschien bracht net het tijdloze karakter van zijn THE NEIGHBORS’ WINDOW Curry de overwinning. Al brengt Girard met minder middelen een intenser verhaal. Misschien heeft MeToo-moeheid toegeslagen bij de juryleden of dachten ze dan toch te vaak aan The Guilty, vorig jaar de Deense inzending voor de Oscars.

Une soeur is te bekijken bij VRT NU, The Neighbors’ Window op Vimeo.

Beeld bovenaan: Une soeur

Geschreven door PIETER DESAEVER
 
onomatopee