Pink Screens kleurt geel, roze en Braziliaans

De zeventiende editie van het festival Pink Screens werd op 8 november in de kelder van Cinéma Nova feestelijk in gang gezet met dreunende beats en glinsterende zweetparels onder toezicht van dj’s Colonel Bambi en Rokia Bamba.

De twee openingsfilms, beide bekroond op de recentste editie van de Berlinale, leggen meteen de lat hoog. Het verhaal van Pedro en de competitie tussen homoseksuele webcamjongens in Porto Alegre in TINTA BRUTA leverde Marcio Reolon en Filipe Matzembacher de Teddy Award op in Berlijn. Op hetzelfde festival verraste Marcelo Martinessi met zijn debuut LAS HEREDERAS (zie ons Berlijnverslag hier); de Paraguayaanse film kaapte niet minder dan drie prijzen weg.

Andere (potentiële) prijzenpakkers ontbreken niet: het vrolijk gestoorde DIAMANTINO (11/11) en SAUVAGE van Camille Vidal-Maquet (13/11) hebben beide meegedongen voor de prijzen in de Semaine de la Critique. Al waren reuzenkeffertjes en Carloto Cotto (Tabu) als zachtaardige voetbalsufferd in DIAMANTINO terecht de winnende combo (of niet? Zie ons verslag uit Cannes hier).

Het kwaliteitsvolle programma van Pink Screens focust met 25 langspeelfilms en dubbel zoveel kortfilms op twee thema’s. In het luik ‘Brasil’ worden de contrasten binnen de Braziliaanse maatschappij aan de tand gevoeld: films als O SUSSURRO DO JAGUAR (17/11), tegelijk een politiek pamflet en spirituele queeste, zijn gezien de uitkomst van de laatste verkiezingen in Brazilië des te relevanter geworden. Kannibalen, vleselijkheden en andere strijdlustige decadenties krijgen dan weer een plek onder de vlag ‘Eet mij / Mange moi’. De film O CLUBE DOS CANIBAIS, waarin de Braziliaanse bourgeoisie tijdens wilde seksfeestjes haar werkkrachten opeet, doet vlot een spreidstand tussen beide thema’s.

De vrolijke en non-conformistische bende van Pink Screens schotelt het Brusselse publiek opnieuw een tiendaags filmfeest voor waar nieuwe identiteiten zich kunnen uiten, ongelijkheden bestrijd worden en alternatieven vorm krijgen. Terwijl vorig jaar intergenerationele, polyamoureuze en solidaire liefde werd besproken, geven films als SOLDATII. POVESTE DIN FERENTARI, PLAYING MEN en ROOM FOR A MAN nu meervoudige verbuigingen van het man-zijn een plek, inclusief taal en typografie, sekswerk en films van lesbische regisseurs (‘Dykes, Camera, Action’) tussen en tijdens de vertoningen.

Het festival, dat doorgaans recenter werk programmeert, maakt daarop een uitzondering voor Je, Tu, Il, Elle (10/11) en haalt dat sensuele (en gerestaureerde) werk van Chantal Akerman uit de archieven van CINEMATEK. Belgische cinema wordt ook in ‘Made in Belgium’ gevierd, waarvoor zeven kortfilms van eigen bodem geselecteerd werden.

Pink Screens werkt dit jaar opnieuw samen met de Beursschouwburg, waar onder meer Fado Bicha, een genderbending fado voorstelling geprogrammeerd staat. De performance stelt de conservatieve genderrollen van het muziekgenre en van de Portugese maatschappij in vraag. Moeilijke en kritische vragen stelt ook Passing the Bechdel Test, waarin 13 jongeren onder leiding van choreograaf Jan Martens genderdiversiteit en -gelijkheid verkennen. Ook de vaste afspraken in het keldercafé van Cinéma Nova keren terug: het debat, de tentoonstelling en de feestelijke ‘Jeudi du Pink’. Al lijkt voor velen de Pink Night de belangrijkste afspraak te zijn. Het slotfeest waar vrijwilligers, filmliefhebbers en toevallige voorbijgangers het geel-roze festival feestelijk afsluiten gaat door op 17 november in La Bodega.

Pink Screens loopt nog tot 17 november. Meer info: www.pinkscreens.org

BEELD: O CLUBE DOS CANIBAIS

Geschreven door INGE COOLSAET
 
onomatopee