Roskams klimaatkortfilm vraagt om actie

Geen ellenlange discussie over kernenergie of zonnepanelen in deze milieubewuste kortfilm van Michaël R. Roskam, gedraaid in opdracht van hulporganisatie 11.11.11. Wel een directe en concrete oproep aan de politieke wereld om niet langer te talmen.

EEN VERKEERDE TOEKOMST speelt zich af in een nabije toekomst, nadat de klimaatomslag het waterpeil drastisch heeft laten stijgen. Roskam situeert de film in 2043, een kwarteeuw na de eerste acties van de klimaatspijbelaars. Voor een schoolpresentatie interviewt een kleindochter (Romy Louise Lauwers) haar grootvader (Jan Decleir) over hoe het zover is kunnen komen. Inmiddels veroordeeld voor schuldig verzuim in de klimaatkwestie, was opa destijds een flegmatiek klimaatontkenner die het kortetermijnbelang liet primeren op duurzame klimaatmaatregelen. Zijn onwil om milieuonvriendelijke levensgeneugten en milieuschadelijk economisch rendement te beteugelen is hem zuur opgebroken. Niet alleen op politiek vlak door zijn verkeerde keuzes. Ook familiaal, want hij verloor een van zijn tweelingdochters tijdens een klimaatprotest.

In duidelijk herkenbare figuren (de populistische klimaatscepticus, een milieuactieve tweeling) tekent EEN VERKEERDE TOEKOMST een Vlaams gezin waarin de standpunten van de kinderen over de klimaaturgentie lijnrecht tegenover die van de ouders staan. In vergelijking met ecologische rampenfilms kiest Roskam voor een opvallend sobere stijl die de boodschap van 11.11.11 niet overdreven nadrukkelijk verkondigt. Geen dijkbreuken of ijsstormen in beeld. Het verhaal speelt binnenskamers op een sombere bewolkte dag (klimaatmist?), schitterend gefotografeerd door DoP Nicolas Karakatsanis (Rundskop, Linkeroever, Hellhole). De klimaatonrust wordt geïntegreerd in de gemoedsstemming van de personages. In de beelden sijpelt een gevoel van onbegrip, berouw en spijt.

EEN VERKEERDE TOEKOMST toont een oudere beleidsmaker die te laat spijt heeft over zijn verleidingen en beslissingen van toen. Bij zijn kleinkinderen heerst onbegrip over hoe men de wereld verloren liet gaan ondanks de vele waarschuwingen en de dringende roep van de jongeren. Roskam speelt de kaart van de generatiekwestie uit, maar blijft mild. Het kleinkind keert zich niet tegen haar opa. In de marge van hun contact spint de kortfilm interessante ideeën voor een klimaatdebat uit. Waarom houden we zo halsstarrig vast aan het huidige denkkader? Waarom ligt een beleid met een langetermijnperspectief zo moeilijk? En zouden bewindvoerders die hun verantwoordelijkheid niet nakomen niet moeten worden berecht op een klimaatproces?

Als sensibiliseringsfilm hanteert EEN VERKEERDE TOEKOMST een heel concrete strategie. Hoe gaan we ons voelen als het echt te laat is? Vanuit die ervaring springen we terug naar ‘nu het nog kan’. Zo belandt de film concreet bij de komende verkiezingen en roept hij de huidige gezaghebbende generatie op om hun kinderen een klimaatveilige toekomst te geven. Want de politieke wereld beschikt over de democratische middelen om vervuiling terug te dringen en energieverbruik te temperen. Maar beschikt men ook over de moed?

Roskams kortfilm is hier te zien.

Geschreven door DIRK MICHIELS
 
onomatopee