The Spiral: een voorbeschouwing

Zes kunstwerken uit zes landen (België, Nederland, Denemarken, Noorwegen, Zweden en Finland) worden op hetzelfde moment gestolen. Dat is (heel simplistisch gesteld) het gegeven van de nieuwe vijfdelige tv-serie THE SPIRAL, die vanaf zondag 9 september wekelijks in al die zes landen (en bij ons op Eén) tegelijk uitgezonden wordt.

Daarna is het de taak van de politie (maar meer nog van de kijker) om die werken terug te vinden. Je kunt namelijk gewoon naar de serie kijken als naar elke andere, maar de makers hebben ook een internetspel opgezet (www.thespiral.eu). Daar kun je credits verdienen door opdrachten uit te voeren (creatieve opdrachten leveren de meeste op) en hoe meer credits, hoe meer kans dat je achter de locatie van de schilderijen komt. Al dat werk van de kijkers moet leiden tot wat de producenten zelf “’s werelds meest waardevolle kunstwerk” noemen, een live gebeuren op 28 september om 21 uur voor het Europees Parlement in Brussel. Het spel is voortgekomen uit de behoefte om letterlijk grensoverstijgende en innovatieve televisie te maken die inspeelt op de populariteit van internet en de sociale media.Uiteraard hopen de makers zoveel mogelijk mensen warm te maken voor hun spel.

De reeks zelf is een misdaadserie, zoals u al begrepen had. Centraal staat Victor Detta (mooie rol van Johan Leysen), een zogenaamde street artist met schuilnaam Arturo, die vanuit een atelier in Kopenhagen samen met een uiteraard internationaal groepje jonge kunstenaars ludieke acties onderneemt om de bevolking bewust te maken van allerlei wantoestanden in de maatschappij. U begrijpt al dat de zesvoudige kunstroof met een daaraan verbonden internetzoektocht aan zijn brein ontsproten is. Hij wordt al een tijdje op de hielen gezeten door de rigide en onzekere Europolagente Roos Dubois (Lien Van de Kelder), die een Finse collega toebedeeld krijgt die in alles haar tegenpool lijkt te zijn (de Finse acteur Tommi Korpela zet een leuk prototype van de eigenzinnige agent met een afkeer voor autoriteit neer). Zij reizen voortdurend heen en weer tussen de zes gedupeerde landen, wat de makers dan de kans geeft om telkens andere acteurs in andere talen op te voeren.

Regisseur Hans Herbots vond het een hele opgave (maar ook een uitdaging) om met acteurs uit verschillende landen te werken. “Acteurs zijn zo al geen gemakkelijke mensen”, zei hij. Wel vond hij het heel boeiend om te zien “hoe talenten uit verschillende cultuurgebieden kunnen samensmelten en een meerwaarde voor elkaar creëren.” Hij had de reeks opgevat als “een volwassen versie van The Famous Five”, een tv-reeks uit 1978 naar de Britse jeugdboeken van Enid Blyton, over vier kinderen en een hond die in hun schoolvakanties misdaden oplossen.

Een origineel idee, reeks en spel. Na twee afleveringen durven we de serie onderhoudend te noemen. Knap zijn de vele parallelmontages – politie afgewisseld met de kunstenaars/dieven, of bijvoorbeeld de zes simultaan verlopende diefstallen. Jammer is wel dat het even duurde voor we alle personages uit Arturo’s groep uit elkaar konden houden, terwijl telkens wel heel duidelijk aangegeven wordt waar de actie zich afspeelt.

Nog leuk om te weten: vanaf 21 augustus zijn de zes kunstwerken ook echt verdwenen uit de zes musea. Natuurlijk reizen die Europa niet rond, maar zijn ze veilig opgeslagen in de museumdepots. Curator van het Rubenshuis Ben van Beneden noemde het “gestolen” zelfportret “een sleutelstuk uit de collectie”. Dat het zes weken lang niet te zien zal zijn voor het publiek, vindt hij in dit geval niet erg. Niemand maakt er immers een probleem van wanneer zo’n schilderij uitgeleend wordt en dan door duizenden wordt bekeken. Dankzij de serie zal Rubens’ portret door een miljoenenpubliek worden opgemerkt. “Rubens zou het goed gevonden hebben, denk ik,” zei Van Beneden, “en dat denken ook allen die het hebben meegemaakt.”

Geschreven door EVELIEN VAN VESSEM